فیلترها
نتایج جستجو برای «انقلاب»: ۴۸ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
الإمام الصادق عليه السلام:إِنَّ الأَشياءَ تَدُلُّ عَلى حُدوثِها مِن. تَحَرُّكِ الأَرضِ ومَن عَلَيها، وَانقِلابِ الأَزمِنَةِ، وَاختِلافِ الوَقتِ، وَالحَوادِثِ الَّتي تَحدُثُ فِي العالَمِ، مِن زِيادَةٍ ونُقصانٍ، ومَوتٍ وبَلاءٍ، وَاضطِرارِ النَّفسِ إِلَى الإِقرارِ بأَنَّ لَها صانِعا ومُدَبِّرا. أما تَرَى الحُلوَ يَصيرُ حامِضا، وَالعَذبَ مُرّا، وَالجَديدَ بالِيا، وكُلٌّ إِلى تَغَيُّرٍ وفَناءٍ؟! ۱
امام صادق عليه السلام:اشياء خود بر حدوثشان، دلالت مى كنند:. حركت زمين و هر كس بر آن قرار دارد و دگرگونى زمان (فصول سال) و تفاوت وقت (شب و روز) و حوادثى كه در عالم اتّفاق مى افتد، مانند كم و زياد شدن، مرگ و فرسودگى، و ناچارى انسان به اقرار بر اين كه سازنده و تدبيركننده اى دارد. آيا نمى بينى كه شيرين، ترش مى شود و گوارا، تلخ مى گردد و تازه، كهنه مى شود و هر چيز، رو به دگرگونى و نابودى دارد؟
۱.الاحتجاج: ج 2 ص 216 ح 223، بحار الأنوار: ج 57 ص 78 ح 53.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ أهلَ بَيتي سيَلْقَونَ مِن بَعدي بَلاءً وتَشْريدا وتَطْريدا، حتّى يأتيَ قَومٌ مِن قِبَلِ المَشرِقِ مَعَهُم راياتٌ سُودٌ فيَسْألونَ الحقَّ فلا يُعْطَوْنَهُ، فيُقاتِلونَ فيُنْصَرونَ، فيُعطَونَ ما سَألوا فلا يَقْبَلونَهُ، حتّى يَدفَعُوها إلى رجُلٍ مِن أهلِ بَيتي، يُواطئُ اسمُهُ اسمِي. فيَملِكُ الأرضَ فَيَملَؤها قِسْطا وعَدلاً كما مَلؤوها جَورا وظُلْما، فمَن أدْركَ ذلكَ مِنكُم أو مِن أعْقابِكُم فَلْيَأتِهِم ولَو حَبْوا على الثَّلْجِ، فإنَّها راياتُ هُدىً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پس از من، خاندانم با سختى و آوارگى و تبعيد رو به رو خواهند شد، تا آن كه از مشرقْ زمين، مردمى قيام مى كنند با پرچم هاى سياه، كه حق را مى طلبند؛ امّا به آنان داده نمى شود و از اين رو، دست به جنگ مى زنند و پيروز مى شوند و آنچه خواسته اند، به آنها داده مى شود؛ ليكن آن را نمى پذيرند، تا او را به مردى از خاندان من بسپارند؛ مردى كه همنام من است. او فرمان رواى جهان مى شود و دنيا را پر از عدل و داد مى كند، همچنان كه آن را پر از ظلم و بيداد كرده بودند. هر يك از شما يا بازماندگان شما كه اين مردمان را درك كند، به آنان بپيوندد، اگر چه با چهار دست و پا رفتن روى برف باشد؛ زيرا آن پرچم ها، پرچم هاى هدايت اند.
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 267 ح 38677.
عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللّهِ بْنِ أَبِي هَاشِمٍ الصَّيْرَفِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُصْعَبٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ مُحْرِزٍ، قَالَ:سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عليه السلام يَقُولُ: «إِنَّ مِنْ عِلْمِ مَا أُوتِينَا تَفْسِيرَ الْقُرْآنِ، وَ أَحْكَامَهُ، وَ عِلْمَ تَغْيِيرِ الزَّمَانِ وَ حَدَثَانِهِ، إِذَا أَرَادَ اللّهُ بِقَوْمٍ خَيْراً، أَسْمَعَهُمْ، وَ لَوْ أَسْمَعَ مَنْ لَمْ يَسْمَعْ، لَوَلّى مُعْرِضاً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْ». ثُمَّ أَمْسَكَ هُنَيْئَةً، ثُمَّ قَالَ: «وَ لَوْ وَجَدْنَا أَوْعِيَةً أَوْ مُسْتَرَاحاً لَقُلْنَا، وَ اللّهُ الْمُسْتَعَانُ».
على بن محمد، و محمد بن حسن، از سهل بن زياد، از قاسم بن ربيع، از عبيد بن عبداللّه بن ابى هاشم صَيرفى، از عمرو بن مُصعب، از سلمة بن مُحْرِز روايت كرده است كه گفت: شنيدم: از امام محمد باقر عليه السلام كه مى فرمود:«از جمله علم آنچه به ما عطا شده، تفسير قرآن و احكام آن، و علم تغيير زمان و انتقال و انقلاب آن از حالى به حالى و از وصفى به وصفى، و واقعه تازه يا نوىِ و تازگى آن است. و چون خدا به گروهى خوبى را اراده فرمايد، ايشان را شنوا گرداند، و اگر شنوا گرداند، به گوش هاى ظاهرى آن كه را كه نمى شنود، به گوش باطن هر آينه پشت بگرداند و اعراض كند، به مرتبه اى كه گويا نشنيده است».
پس حضرت اندكى ساكت شد بعد از آن فرمود: «و اگر مى يافتيم ظرف ها و جاى استراحت و آسايش را (كه مراد از آن، دل هاى گشاده كه
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يَخرُجُ ناسٌ مِن المَشرِقِ فَيُوطّئونَ للمَهدِيِّ سُلْطانَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از مشرق زمين، مردمى قيام مى كنند و زمينه را براى [ظهورِ] مهدى آماده مى سازند.
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 263 ح 38657 عن عبد اللّه بن الحارث بن جزء.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ أهلَ بَيتي سيَلْقَونَ مِن بَعدي بَلاءً وتَشْريدا وتَطْريدا، حتّى يأتيَ قَومٌ مِن قِبَلِ المَشرِقِ مَعَهُم راياتٌ سُودٌ فيَسْألونَ الحقَّ فلا يُعْطَوْنَهُ، فيُقاتِلونَ فيُنْصَرونَ، فيُعطَونَ ما سَألوا فلا يَقْبَلونَهُ، حتّى يَدفَعُوها إلى رجُلٍ مِن أهلِ بَيتي، يُواطئُ اسمُهُ اسمِي. فيَملِكُ الأرضَ فَيَملَؤها قِسْطا وعَدلاً كما مَلؤوها جَورا وظُلْما، فمَن أدْركَ ذلكَ مِنكُم أو مِن أعْقابِكُم فَلْيَأتِهِم ولَو حَبْوا على الثَّلْجِ، فإنَّها راياتُ هُدىً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پس از من، خاندانم با سختى و آوارگى و تبعيد رو به رو خواهند شد، تا آن كه از مشرقْ زمين، مردمى قيام مى كنند با پرچم هاى سياه، كه حق را مى طلبند؛ امّا به آنان داده نمى شود و از اين رو، دست به جنگ مى زنند و پيروز مى شوند و آنچه خواسته اند، به آنها داده مى شود؛ ليكن آن را نمى پذيرند، تا او را به مردى از خاندان من بسپارند؛ مردى كه همنام من است. او فرمان رواى جهان مى شود و دنيا را پر از عدل و داد مى كند، همچنان كه آن را پر از ظلم و بيداد كرده بودند. هر يك از شما يا بازماندگان شما كه اين مردمان را درك كند، به آنان بپيوندد، اگر چه با چهار دست و پا رفتن روى برف باشد؛ زيرا آن پرچم ها، پرچم هاى هدايت اند.
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 267 ح 38677 عن ابن مسعود.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ أهلَ بَيتي هؤُلاءِ سَيَلقَونَ بَعدي بَلاءً وتَطريدا وتَشريدا، حتّى يأتيَ قَومٌ مِن هاهُنا من نحوِ المَشرِقِ، أصْحابُ راياتٍ سُودٍ، يَسألونَ الحقَّ فلا يُعْطَونَهُ ـ مَرَّتَينِ أو ثَلاثا ـ فيُقاتِلونَ فيُنْصَرونَ، فيُعْطَونَ ما سَألوا فلا يَقْبَلونَها، حتّى يَدْفَعوها إلى رجُلٍ مِن أهلِ بَيتي، فَيَملَؤها عَدلاً كما مَلَؤُوها ظُلْما، فمَن أدْرَكَ ذلكَ مِنكُم فلْيَأتِهِم ولَو حَبْوا على الثَّلْجِ؛ فإنَّهُ المَهديُّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پس از من، خاندانم با سختى و آوارگى و تبعيد، رو به رو خواهند شد، تا آن كه مردمى از اين جا، از طرف مشرقْ زمين، مى آيند كه پرچم هاى سياه دارند و دو يا سه بار، حق را مى طلبند؛ امّا از دادن حق به آنان خوددارى مى كنند. در نتيجه، دست به پيكار مى زنند و پيروز مى شوند. در اين هنگام، حق را به آنان مى دهند؛ امّا ايشان نمى پذيرند، تا آن را به مردى از خاندان من بسپارند. او دنيا را پُر از عدل مى كند، همچنان كه از ستم، آكنده بود. هر كس از شما اين مردمان را درك كند، بايد به آنان بپيوندد، حتّى اگر براى اين كار ناچار باشد روى برف بخزد؛ چرا كه او مهدى است.
۱.الملاحم والفتن: ص 118 ح 111 عن عبد اللّه.
عنه صلى الله عليه و آله:ألا وإنَّ اللّهَ خَلَقَ الدُّنيا دارَ بَلوى، وَالآخِرَةَ دارَ عُقبى، فَجَعَلَ بَلوَى الدُّنيا لِثَوابِ الآخِرَةِ سَبَبا، وثَوابَ الآخِرَةِ مِن بَلوَى الدُّنيا عِوَضا، فَيَأخُذُ لِيُعطِيَ، ويَبتَلي لِيَجزِيَ، وإنَّها لَسَريعَةُ الذَّهابِ، ووَشيكَةُ الاِنقِلابِ، فَاحذَروا حَلاوَةَ رِضاعِها لِمَرارَةِ فِطامِها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدانيد كه خداوند، دنيا را سراى آزمايش، و آخرت را سراى سزا دادن آفريد. پس آزمايش دنيا را سبب پاداش آخرت، و پاداش آخرت را عوضِ آزمايش دنيا قرار داد. بنا بر اين، مى گيرد تا بدهد، و مبتلا مى سازد تا سزا دهد. دنيا زودگذر است و در آستانه دگرگونى. پس، از حلاوت شير خوردن از دنيا، دورى كنيد؛ زيرا گرفته شدن از شير آن، تلخ (سخت) است.
۱.أعلام الدين: ص 344 ح 35 عن ابن عمر، بحار الأنوار: ج 77 ص 187 ح 10.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:يَخرُجُ ناسٌ مِن المَشرِقِ فَيُوطّئونَ للمَهدِيِّ سُلْطانَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردمى از مشرق قيام مى كنندو زمينه حاكميت مهدى را فراهم مى آورند.
۱.كنز العمّال: 38657.
الملاحم و الفتن عن عبدِ اللّهِ:بينَما نحنُ جُلوسٌ عندَ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذْ مَرَّ فِتْيَةٌ مِن قُرَيشٍ فَتَغيّرَ لَونُهُ، فقُلنا: يا رسولَ اللّهِ، إنّا لا نَزالُ نَرى في وَجهِكَ شَيئا نَكْرَهُهُ! قالَ: إنّا أهلُ بَيتٍ اخْتارَ اللّهُ لَنا الآخِرَةَ على الدُّنيا، وإنّ أهلَ بَيتي هؤلاءِ سَيُصيبُهُم بَعدي بَلاءٌ وتَطْريدٌ وتَشْريدٌ، حتّى يَخرُجَ قَومٌ مِن هاهُنا ـ وأوْمَأَ بيَدِهِ نحوَ المَشرِقِ ـ مَعَهُم راياتٌ سُودٌ، يَسْألونَ الحقَّ فلا يُعطَونَهُ، ويَسْألونَ فلا يُعْطَون فيُقاتِلونَ ويَصْبِرونَ، فيُعْطَونَ ما سَألوا فلا يَقْبَلونَهُ، حتّى يَدْفَعوها إلى رجُلٍ مِن أهلِ بَيتي يَمْلَأُها قِسْطا وعَدْلاً كما مُلِئَتْ ظُلْما وجَورا، فمَنْ أدْرَكَهُم فلْيَأتِهِم ولَو حَبْوا على
الملاحم و الفتنـ به نقل از عبداللّه ـ: درخدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه چند جوان قرشى از آن جا گذشتند. رنگ پيامبر دگرگون شد. عرض كرديم: اى پيامبر خدا! ما در چهره شما حالت ناراحت كننده اى مى بينيم! فرمود: ما خاندانى هستيم كه خداوند آخرت را به جاى دنيا برايمان برگزيد. پس از من، خانواده ام گرفتار بلا و آوارگى و تبعيد خواهند شد تا آن كه مردمى از اين جا ـ با دستش به مشرق اشاره كرد ـ با پرچمهاى سياه قيام كنند كه حق را طلب مى كنند اما به آنان نمى دهند. دوباره حق را مى طلبند اما باز به آنان نمى دهند. پس دست به جنگ و مقاومت مى زنند تا آن كه خواسته آنان را مى دهند اما ايشان نمى پذيرند تا آن را به مردى از خاندان من دهند كه دنيا را پر از عدل و داد مى كند همچنان كه آكنده از انحراف و
۱.الملاحم والفتن: 314 / 445.
الإمامُ الباقِر عليه السلام:أصحابُ القائِمِ ثَلاثُمِائَةٍ وثَلاثَةَ عَشَرَ رَجُلاً أولادُ العَجَمِ، بَعضُهُم يُحمَلُ فِي السَّحابِ نَهارا يُعرَفُ بِاسمِهِ وَاسمِ أبيهِ ونَسَبِهِ وحِليَتِهِ، وبَعضُهُم نائِمٌ عَلى فِراشِهِ فَيُوافيهِ في مَكَّةَ عَلى غَيرِ ميعادٍ. ۱
امام باقر عليه السلام:ياران قائم سيصد و سيزده نفر از فرزندان عجم اند. برخى از آنها در روز با ابرها اين سو و آن سو برده مى شوند و با نام و نام پدر، نسب و زيورآلاتشان شناخته مى شوند و شمارى ديگر در رختخواب خود آرميده اند و بدون تعيين وقت در كنار قائم در مكه حضور به هم مى رسانند.
۱.الغيبة للنعماني: ص 329.
سنن الترمذى عن صالح بن أبي صالح مولى عمرو بن حريث:سَمِعتُ أبا هُرَيرَةَ يَقولُ: ذَكَرتُ الأَعاجِمَ عِندَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: لَأَنَا بِهِم أو بِبَعضِهِم أوثَقُ مِنّي بِكُم أو بِبَعضِكُم. ۱
سنن ترمذىـ به نقل از صالح بن ابى صالح هم پيمان عمرو بن حريث ـ: از ابو هريره شنيدم كه مى گفت: از عجم ها در خدمت رسول خدا ياد كردم. پيامبر فرمود: اعتمادِ من به آنها يا به شمارى از آنها بيشتر از شما يا برخى از شماست.
۱.الترمذى: ج 5 ص 382.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:كأنّي بالعجمِ فَساطِيطُهُم في مسجدِ الكوفةِ، يُعلِّمونَ النّاسَ القرآنَ كما اُنزِلَ. ۱
امام على عليه السلام:گويى عجمها (ايرانيان) رامى بينم كه در مسجد كوفه چادر زده اند و قرآن را همان گونه كه نازل شده است به مردم مى آموزند.
۱.الغيبة للنعماني: 318/5.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:سَيأتي زَمانٌ تكونُ بَلْدةُ قُمّ وأهلُها حُجّةً على الخلائقِ، وذلكَ في زمانِ غَيْبَةِ قائمِنا عليه السلام إلى ظُهورِهِ، ولولا ذلكَ لَسَاخَتِ الأرضُ بأهلِها. وإنَّ الملائكةَ لَتَدْفَعُ البَلايا عَن قُمّ وأهلِهِ، وما قَصدَهُ جَبّارٌ بسُوءٍ إلّا قَصمَهُ قاصِمُ الجَبّارِينَ. ۱
امام صادق عليه السلام:روزگارى خواهد آمد كه شهر قم و مردمان آن بر ديگر مردمان حجّت باشند. آن روزگار از زمان غيبت قائم عليه السلام ماست تا هنگام ظهورش. اگر چنين نبود زمين اهل خود را در كامش فرو مى برد. فرشتگان بلايا را از قم و مردم قم دور مى كنند. هيچ ستمگرى آهنگ بدى به آنان نمى كند مگر آن كه در هم شكننده ستمگران او را در هم مى شكند.
۱.بحار الأنوار: 60/213/22.
بحار الأنوار عن عَفّانِ البَصرِيّ:قالَ لي [الإمامُ الصادقُ عليه السلام]: أتدري لِمَ سُمّيَ قُمّ؟ قلتُ: اللّهُ ورسولُهُ وأنتَ أعلَمُ، قالَ: إنّما سُمّيَ قُمّ لأنَّ أهلَهُ يَجتَمِعونَ معَ قائمِ آلِ محمّدٍ صلواتُ اللّهِ علَيهِ، ويَقومونَ مَعهُ ويَسْتَقيمونَ علَيهِ ويَنْصُرونَهُ. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از عفّان بصرى ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود: آيا مى دانى چرا گفته اند قم؟ عرض كردم: خدا و پيامبرش و شما بهتر مى دانيد. فرمود: از آن رو قم را قم ناميده اند كه مردم آن بر گرد قائم آل محمّد صلوات اللّه عليه فراهم مى آيند و همراه او قيام مى كنند و در راه او پايدارى مى ورزند و يارى اش مى رسانند.
۱.بحار الأنوار: 60/216/ 38
الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:رجُلٌ مِن أهلِ قُمّ يدعو النّاسَ إلى الحقِّ، يَجْتَمِعُ مَعهُ قَومٌ كَزُبرِ الحديدِ، لا تُزِلُّهُمُ الرِّياحُ العَواصِفُ، ولا يَمَلّونَ مِن الحَربِ، ولا يَجْبُنونَ، وعلى اللّهِ يَتَوكّلونَ، والعاقِبَةُ للمُتّقِينَ. ۱
امام كاظم عليه السلام:مردى از قم مردم را به حق فرامى خواند و بر گرد او مردمانى فراهم مى آيند كه چونان پاره هاى آهن استوارند، طوفان ها آنها را به لرزه نمى اندازد و از جنگ خسته نمى شوند و بزدلى نشان نمى دهند، به خدا توكّل دارند و فرجام از آنِ پرهيزگاران است.
۱.بحار الأنوار: 60/216/37.
بحار الأنوارـ به نقل از يكى از شيعيان ـ: درحضور ابوعبداللّه (امام صادق عليه السلام) نشسته بودم كه اين آيه را تلاوت كرد: «چون از آن دو [وعده]، وعده نخستين در رسد بندگان خويش را كه جنگاورانى دلاورند بر سرتان فرستيم. پس آنها [حتى] درون خانه ها را [هم]مى كاوند و اين وعده اى انجام شدنى است» . عرض كرديم: فدايت شويم، اينان كيانند؟ سه بار فرمود: به خدا قسم آنان مردمان قم هستند.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:يَخرُجُ ناسٌ مِن المَشرِقِ فَيُوطّئونَ للمَهدِيِّ سُلْطانَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردمى از مشرق قيام مى كنند و زمينه حاكميت مهدى را فراهم مى آورند.
۱.كنز العمّال: 38657.
عنه صلى الله عليه و آله:الجَنّةُ بالمَشرِقِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشت، در مشرقْ زمين است.
۱.. كنز العمّال: 35126.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الأمْرُ لَهُم حتّى يَقْتُلوا قَتيلَهُم، و يتَنافَسوا بَينَهُم، فإذا كانَ ذلكَ بَعثَ اللّهُ علَيهِم أقْواما مِن المَشرِقِ فقَتَلوهُم بَدَدا، و أحْصَوهُم عَدَدا. و اللّهِ، لا يَمْلِكونَ سَنَةً إلاّ مَلَكْنا سَنتَينِ، و لا يَمْلِكونَ سَنتَينِ إلاّ مَلَكْنا أربَعا. ۱
امام على عليه السلام:زمام كار در دست آنان است، تا آن گاه كه قتيل شان را بكشند و با يكديگر به رقابت برخيزند. و چون چنين شد خداوند متعال مردمانى از مشرق را مى فرستد كه يكايك آنها را مى كشند و كسى را باقى نمى گذارند. به خدا سوگند اگر آنان يك سال حكومت كنند، ما دو سال حكومت مى كنيم و اگر دو سال فرمان رانند، ما چهار سال فرمانروايى مى كنيم.
۱.الملاحم و الفتن: 84/30.
الملاحم و الفتن عن أبي سالمٍ:كُنّا مَع عليِّ بنِ أبي طالبٍ عليه السلام بالكوفَة، فقالَ يوما مِن الأيّامِ و نحنُ عندَهُ: إنّي سِبطٌ من الأسْباطِ اُقاتِلُ على حقٍّ لِيَقومَ و لَن يقومَ، و الأمرُ لَهُم، فإذا كَثُروا فَتَنافَسوا فقَتَلوا قَتيلَهُم بَعثَ اللّهُ علَيهِم أقْواما مِن أهلِ المَشرِقِ، فقَتَلَهُم بـدَدا، و أحْصاهُم عَدَدا. و اللّهِ، لا يَمْلِكونَ سَنةً إلاّ مَلَكْنا سَنَتَينِ. ۱
الملاحم و الفتنـ به نقل از ابو سالم ـ: با على بن ابى طالب عليه السلام در كوفه بوديم. روزى از روزها كه در خدمت آن حضرت بوديم فرمود: من سبطى از اسباطم، براى برپا داشتن حق مى جنگم، اما حق، هرگز بر پا داشته نمى شود و زمام كار همچنان در دست آنان (بنى اميّه) است. لكن چون شمارشان فزونى گرفت و با يكديگر به رقابت برخاستند و قتيل شان را كشتند، خداوند مردمانى از مشرقْ زمين بر سر آنان مى فرستد كه يكايك آنان را مى كشند و كسى را باقى نمى گذارند. به خدا سوگند كه اگر آنان يك سال حكومت كنند ما دو سال حكومت مى كنيم.
۱.. الملاحم و الفتن: 339/499.
نمایش ۱ تا ۲۰ از ۴۸