التفسير المنسوب إلى الإمام العسكرى عليه السلام:ـ عمّار دُهنى، وقتى قاضى كوفه او را رافضى خواند، گريست و چون قاضى علّت گريه اش را پرسيد ـ: گفت هم براى خودم مى گريم و هم براى تو! اما گريه ام براى خودم از اين روست كه تو مرا به منزلتى ارجمند نسبت دادى كه لايق آن نيستم. گفتى من رافضى هستم. واى بر تو، حضرت صادق عليه السلام برايم حديث گفت كه: نخستين كسانى كه رافضى ناميده شدند ساحرانى بودند كه وقتى نشانه [نبوّت]موسى عليه السلام را در عصايش ديدند به او ايمان آوردند و او را پسنديدند و از او پيروى و فرمان فرعون را ردّ كردند و به هر بلايى كه بر سرشان آورد، گردن نهادند. پس فرعون آنان را رافضى ناميد، چون دين او را رفض (ردّ) كردند. پس، رافضى كسى است كه هر آنچه را خداوند متعال ناخوش مى دارد، ردّ كند و هر

امام كاظم عليه السلامـ وقتى به ايشان گفته شد: در بازار بر مردى گذشتيم كه داد مى زد: من از شيعيان خالص محمّد و آل محمّدم. و جامه هايى را به مزايده گذاشته بود و جار مى زد: كيست كه به قيمت بالاتر بخرد؟ ـفرمود: كسى كه قدر خود را بشناسد، در ورطه جهل و تباهى نيفتد. آيا مى دانيد چنين كسى به چه مى ماند؟ او همانند كسى است كه بگويد: «من مانند سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار هستم» و با اين حال كم فروشى مى كند، و عيبهاى كالايش را از مشترى مخفى نگه مى دارد، و جنسى را [به قيمتى ارزان] مى خرد و آن را به غريبه اى كه طالب آن جنس است، به قيمت گران مى فروشد، و وقتى مشترى رفت، مى گويد: من آن جنس را به كمتر از قيمتى هم كه او مى خواست مى دادم. آيا چنين كسى مانند سلمان و ابوذر و مقداد و عمّار است؟ حاشا كه اين شخص