سعد السعود:در سُنَن ادريس عليه السلام آمده است: تحقيقا چون خداوند، بندگانش را دوست داشت، به آنان خرد بخشيد و روح القدس را ويژه پيامبران و اولياى خود قرار داد.

سعد السعودـ به نقل از كتابى كه در آن، سنن ادريس آمده بود ـ: بدانيد و يقين كنيد كه تقواى خداوند، بلندترين حكمت و بزرگ ترين نعمت است و همان وسيله اى است كه به «خوبى» دعوت مى كند و درهاى نيكى، فهم و خرد را مى گشايد.

بحارالأنوار:در صُحُف ادريس عليه السلام آمده است: «اى اُخنوخ! از آنچه تو را به خدا نزديك مى گرداند، پرسيد. پاسخ اين است كه: با تمام قلبت به پروردگارت ايمان آورده، به گناهات اعتراف كنى و پس از آن به اين صفات، آراسته باشى: مهربانى با خلق، نيك خويى، ترجيح دادن راستى و راستگويى، گزاردن حق، و بخشيدن رضايت مندانه از رزقى كه به تو مى رسد، و بسيار تسبيح گفتن در شامگاهان و سحرگاهان و كرانه هاى شب و روز (/ در طول شب و روز)».

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به يزيد بن هارون واسطى كه از ايشان درباره برزگران پرسيد ـفرمود: آنان كشتگران گنجهاى خدا در زمين اويند. در ميان كارها هيچ كارى نزد خداوند محبوب تر از كشاورزى نيست و خدا هيچ پيامبرى نفرستاد، مگر آن كه كشاورز بود، مگر ادريس عليه السلام كه خيّاط بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند بر ادريس سى صحيفه نازل كرد. ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين كسى كه با قلم نوشت، ادريس بود.

امام صادق عليه السلام:مسجد سهله جايگاه خانه ادريس پيامبر عليه السلام است كه در آن خياطى مى كرد.