تاريخ بغدادـ به سندش، از امام حسين عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، به گاه درخواست و دعا، دستانش را بالا مى بُرد، آن گونه كه بينوا، غذا مى طلبد.

تاريخ بغدادـ به نقل از محمّد بن على و زيد بن على، از پدرشان امام زين العابدين، از امام حسين عليهماالسلام ـ: پيامبر خدا، به گاه درخواست و دعا، دستانش را بالا مى بُرد، آن گونه كه بينوا، غذا مى طلبد.

امام صادق عليه السلام:هر كه از بدى پاك شد، به عزّت دست يافت.

امام كاظم عليه السلامـ خطاب به مردى كه عرض كرد: به من سفارشى فرماييد ـفرمود: زبانت را نگه دار تا عزيز گردى و زمام اختيار خودت را به دست مردم مسپار، كه ذليل مى شوى.

امام عسكرى عليه السلام:هيچ عزّتمندى حقّ را فرو نگذاشت مگر اين كه به ذلّت افتاد، و هيچ ذليل و ناتوانى حق را نگرفت مگر اين كه عزيز و نيرومند شد.

لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزندش ـفرمود: اگر مى خواهى عزّت دنيا را به دست آورى، طمع خويش را از آنچه مردم دارند، ببُر؛ زيرا پيامبران و صدّيقان، به سبب بركندن طمع خود، به آن مقامات رسيدند.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى خود در مكارم اخلاق ـگفت: مرا عزّت بخش و به كبر و غرور مبتلايم مفرما. و مرا در نزد مردم درجه اى بالا مبر، جز اين كه به همان اندازه در نظر خودم فرودم آورى و هيچ عزّت آشكارى برايم پديد مياور مگر اين كه به همان اندازه ذلّتى درونى در نظر خودم پديد آورى.