كنز العمّالـ به نقل از عبد اللّه بن جراد ـ: ابو دردا گفت: اى پيامبر خدا! آيا مؤمن، دزدى مى كند؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ممكن است». گفت: آيا مؤمن زنا مى كند؟ فرمود: «بله؛ اگر چه ابو دردا خوش نداشته باشد». گفت: آيا مؤمن دروغ مى گويد؟ فرمود: «تنها آن كس دروغ مى گويد، كه ايمان ندارد. بنده لغزشى مى كند، سپس به سوى پروردگارش بر مى گردد و توبه مى كند و خدا هم توبه اش را مى پذيرد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدانيد كه آزردن مؤمن، از بزرگ ترين اسبابِ از دست رفتنِ ايمان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس قرآن را طبق رأى خود تفسير كند، بر خداوند، دروغ بسته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دروغگويى، روزى را مى كاهد.

كنز العمّالـ به نقل از عبد اللّه بن جراد ـ: ابو دردا گفت: اى پيامبر خدا! آيا مؤمن، دزدى مى كند؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ممكن است». گفت: آيا مؤمن زنا مى كند؟ فرمود: «بله؛ اگر چه ابو دردا خوش نداشته باشد». گفت: آيا مؤمن دروغ مى گويد؟ فرمود: «تنها آن كس دروغ مى گويد، كه ايمان ندارد. بنده لغزشى مى كند، سپس به سوى پروردگارش بر مى گردد و توبه مى كند و خدا هم توبه اش را مى پذيرد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به قرآن ايمان نياورده است كسى كه حرام هاى آن را حلال شمارد.

تاريخ بغدادـ به نقل از علقمه ـ: امام على عليه السلام براى ما سخنرانى كرد و فرمود: «پيامبر خدا فرمود: زناكار آن گاه كه زنا مى كند، با ايمان زنا نمى كند. سارق آن گاه كه سرقت مى كند، با ايمان سرقت نمى كند. شرابخوار نيز آن گاه كه شراب مى نوشد، با ايمان شراب نمى نوشد». مردى گفت: اى امير مؤمنان! پس چنين كسى كافر است؟ امير مؤمنان فرمود: «نه. [البتّه] پيامبر خدا به ما نفرمود كه رخصت ها را براى شما توضيح دهيم. ۳ همانا پيامبر خدا فرمود: زناكار، هنگام زنا كردن، آن گاه كه بگويد: زنا براى من حلال است، مؤمن نيست (ايمان از او سلب مى شود). سارق، هنگام سرقت، آن گاه كه بگويد: سرقت براى من حلال است، مؤمن نيست و شرابخوار نيز هنگام نوشيدن شراب، آن گاه كه بگويد: شراب براى من حلال است، مؤمن نيست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن را كه شرم نيست، ايمان نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدانيد كه آزردن مؤمن، از بزرگ ترين اسبابِ از دست رفتنِ ايمان است.

الكافىـ به نقل از عمرو بن عكرمه، از امام صادق عليه السلام ـ: پيامبر خدا به على عليه السلام و سلمان و ابو ذر و [يك نفر ديگر كه فراموش كردم، به گمانم] ۴ مقداد، فرمود تا در مسجد، فرياد بزنند كه: «آن كس كه همسايه اش از شرّ او در امان نباشد، ايمان ندارد» و آنها سه بار، اين مطلب را جار زدند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بخل و ايمان، هرگز در دل هيچ بنده اى، با هم جمع نمى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه تقيّه نداشته نباشد، ايمان ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، طعنه زن و لعنتگر و دشنامگو و بددهن نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو خصلت است كه در مؤمن، جمع نمى شوند: بخل و بدخويى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو خصلت است كه در مؤمن، با هم گرد نمى آيند: بخل و بد اخلاقى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو خصلت است كه در مؤمن، گرد نمى آيند: بخل و بدگمانى به روزى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو خصلت در مؤمن، جمع نمى شوند: بخل و دروغ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سخن چينى و دشنامگويى و حَميّت، ۳ در آتش اند و در سينه هيچ مؤمنى جمع نمى شوند.