حدیث دربارهحلال شمردن حرام ها

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۲، ص ۷۱، ح ۸۹۶

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

حلال شمردن حرام ها

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما آمَنَ بِالقُرآنِ مَنِ استَحَلَّ مَحارِمَهُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به قرآن ايمان نياورده است كسى كه حرام هاى آن را حلال شمارد.

۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 180 ح 2918 عن صهيب؛ تحف العقول: ص 56 وفيه «حرامه» بدل «محارمه»، بحار الأنوار: ج 77 ص 159 ح 155.

کلیدواژه‌ها ایمان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی آفت های ایمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۱

تاريخ بغدادـ به نقل از علقمه ـ: امام على عليه السلام براى ما سخنرانى كرد و فرمود: «پيامبر خدا فرمود: زناكار آن گاه كه زنا مى كند، با ايمان زنا نمى كند. سارق آن گاه كه سرقت مى كند، با ايمان سرقت نمى كند. شرابخوار نيز آن گاه كه شراب مى نوشد، با ايمان شراب نمى نوشد». مردى گفت: اى امير مؤمنان! پس چنين كسى كافر است؟ امير مؤمنان فرمود: «نه. [البتّه] پيامبر خدا به ما نفرمود كه رخصت ها را براى شما توضيح دهيم. در روايت المعجم الصغير چنين آمده است: «پيامبر صلى الله عليه و آله به ما مى فرمود كه احاديث رخصت را مبهم باقى بگذاريم». به هر حال، مقصود، آن است كه ابهام موجود در احاديث رُخصت، خالى از حكمت نيست و تا ضرورتى نباشد، نبايد آنها را توضيح داد. همانا پيامبر خدا فرمود: زناكار، هنگام زنا كردن، آن گاه كه بگويد: زنا براى من حلال است، مؤمن نيست (ايمان از او سلب مى شود). سارق، هنگام سرقت، آن گاه كه بگويد: سرقت براى من حلال است، مؤمن نيست و شرابخوار نيز هنگام نوشيدن شراب، آن گاه كه بگويد: شراب براى من حلال است، مؤمن نيست».