امام على عليه السلام:دانش، پرده اى جلوگير از آفتهاست.

امام على عليه السلام:دانش، پرده اى جلوگير از آفتهاست.

امام على عليه السلام:هركه بد نيّت باشد، از رسيدن به آرزو محروم مى ماند.

امام على عليه السلام:هركه سستى [و تنبلى]اش پايدار بمانَد، در آرزويش ناكام مى شود.

امام على عليه السلام:از ناشكيبى بپرهيز كه آن، اميد را قطع مى كند و عمل را به ضعف مى كشانَد و اندوه به بار مى آورد.

امام على عليه السلام:هر كه آنچه را ناشدنى است، آرزو كند، انتظارش به درازا مى كشد.

امام على عليه السلام:هر كه آنچه را ناشدنى است، بجويد، به مطلوبش دست نمى يابد.

امام على عليه السلام:هر كه در طلب سراب بكوشد، رنج و زحمت او به درازا مى كشد و تشنگى ها مى كشد. هر كه سيرابى از سراب را آرزو كند، به آرزويش نمى رسد و از تشنگى مى ميرد.

امام على عليه السلام:عمرت را در سرگرمى ها مگذران، كه از دنيا نوميد خارج مى شوى.

امام على عليه السلام:هركه به زوايد (چيزهاى كم اهمّيت) بپردازد، آرزوى مهمّش را از دست مى دهد.

امام على عليه السلام:هرگاه فرومايگان مهترى يابند، اميد قطع مى شود.

امام على عليه السلام:هر كه كردارش از گناهان سالم بماند، به آرزويش از آخرت دست مى يابد.

امام على عليه السلامـ در آمرزش خواهى بعد از نماز صبح ـ: بار خدايا! براى هر گناهى كه اَجَل ها را نزديك، اميدها را قطع و عمرها را كوتاه مى كند، از تو آمرزش مى طلبم.

امام صادق عليه السلام:مردى به امام حسين ـ كه درودهاى خداوند بر او باد ـ: نوشت: مرا دو كلمه موعظه كن. در پاسخ او نوشت: «هركس چيزى را از طريق نافرمانى كردن خدا بجويد، آنچه را بدان اميد دارد، بيشتر از دست مى دهد و آنچه از آن مى گريزد، زودتر به سرش مى آيد».

امام على عليه السلام:كسى كه دنيا آرزو و مطلوب او باشد، به آرزو و مطلوبش نمى رسد.

امام على عليه السلام:كسى كه براى آخرت كار نكند، به آرزويش نمى رسد.

امام حسين عليه السلام:زنهار، اين دنيا شما را نفريبد، كه دنيا، اميد هركه را به آن بگرايد، قطع كند و هركه را به آن چشم طمع بندد، نامراد مى سازد.

امام على عليه السلام:هركه به غيرِ خداوند سبحان اميد بندد، اميدهايش را دروغ مى يابد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات انجيليه ـ: سرور من! نوميد شد هر آن كه به غير تو اميد بست.

امام صادق عليه السلام:معبود من!. تو، تويى! هر اميدى قطع مى شود، جز اميد به تو و هر آرزويى ناكام مى گردد، جز آرزوى تو. پس، اميدم را قطع مكن، اى مولاى من!