كنز العمالـ به نقل از يعلى بن مرّه ـ: على عليه السلام شبها براى خواندن نماز نافله به مسجد مى رفت. ما براى محافظت از او رفتيم. وقتى نمازش را تمام كرد، نزد ما آمد و فرمود: چرا اين جا نشسته ايد؟ گفتيم: براى محافظت از شما. فرمود: آيا از اهل آسمان مرا محافظت مى كنيد يا از اهل زمين؟ عرض كرديم: از مردمان روى زمين. فرمود: در زمين هيچ اتفاقى نيفتد، مگر آن كه در آسمان مقدّر شود. بر هر انسانى دو فرشته گمارده شده كه از او دفاع و محافظت كنند، تا آن كه تقديرش فرا رسد. و چون تقديرش فرا رسيد، او را با آن تنها گذارند. مرا از جانب خداوند سپرى استوار است و چون اجلم فرا رسد، آن سپر كنار رود. [بدانيد] هيچ كس طعم ايمان را نچشد، مگر آن كه بداند كه آنچه به او رسيده نمى توانست نرسد و آنچه به او نرسيده نمى توانست