امالى طوسى به نقل از ابو هريره:مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از گرسنگى شكوِه كرد. رسول خدا صلى الله عليه و آله كسى را به خانه هاى همسران خود فرستاد. امّا آنان گفتند: جز آب چيزى نداريم. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چه كسى امشب اين مرد را ميهمان مى كند؟ على بن ابى طالب عليه السلام عرض كرد: يا رسول اللّه! من او را ميهمان مى كنم. سپس نزد فاطمه عليهاالسلام آمد و گفت: غذا چه دارى اى دخت رسول خدا؟ فاطمه عرض كرد: جز غذاى كودكان چيزى نداريم، امّا ميهمان را بر خويشتن مقدم مى داريم. آن حضرت فرمود: اى دخت محمّد! بچّه ها را بخوابان وچراغ را خاموش كن. چون بامداد على عليه السلام نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و ماجرا را برايش گفت ديرى نپاييد كه خداوند عز و جل آيه «و از خود گذشتگى

امام صادق عليه السلام:درباره اين گفته خداوند «و غذا را به پاس دوستى [خدا] به مسكين و يتيم و اسير مى دهند» : فاطمه عليهاالسلام مقدارى جو در خانه داشت و از آن كاچى تهيه كردند. چون آماده شد و آن را در برابر خود نهادند [تا تناول كنند]بينوايى از راه رسيد و گفت: خداوند شما را رحمت كند. از آنچه خدا روزيتان كرده، به ما هم بخورانيد پس، على برخاست و يك سوم غذا را به او داد. ديرى نپاييد كه يتيمى آمد و گفت: خدايتان رحمت كناد، از آنچه خدا روزيتان كرده، به ما هم بخورانيد. پس، على عليه السلام برخاست و يك سوم ديگر را به او داد. سپس اسيرى از راه رسيد و گفت: رحمت خدا بر شما باد، از آنچه خدا روزيتان كرده به ما هم بخورانيد. على عليه السلام يك سوم باقيمانده را نيز بدو داد و خود هيچ از آن نچشيدند. پس، خداوند

امام على عليه السلامـ درباره آيه «ما روزى ايشان را ميانشان قسمت مى كنيم» ـفرمود: خداوند سبحان [با اين آيه]به ما خبر داده كه اجاره و اجيرى يكى از راههاى معيشت مردمان است؛ زيرا به حكمت خود، همّتها وخواستها و ديگر احوال مردم را متفاوت قرار داد و اين امر را مايه قوام معيشت آنها ساخت. از اين رو، مردى مرد ديگر را اجير مى كند. اگر هر كس ناچار مى شد كار بنّايى يا نجّارى و يا هركار ديگرى را خودش براى خودش انجام دهد، نه كارهاى دنيا سامان مى گرفت و نه مردم فرصت و توانايى انجام همه اين كارها را داشتند؛ اما خداوند با متفاوت ساختن خواسته هاى مردم، تدبيرى استوار كرد تا انسان هر چه را بخواهد، ديگران برايش انجام دهند و بدين سان هر كدام با كمك ديگرى آن طور كه مصلحت حالش اقتضا دارد، امور زندگانى اش را پيش