پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار خصلت است كه هر كه داشته باشد، در آن روزِ وحشتناك بزرگ (قيامت)، آسوده است:. و هر گاه حاجتى داشته باشد، از پروردگارش بخواهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه در وادى اى برود و دو دستش را بگشايد و ذكر خدا بگويد و دعا كند، مگر اين كه خداوند، آن وادى را پُر از ثواب مى كند؛ خواه آن وادى، بزرگ باشد يا كوچك.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از جمله چيزهايى كه در شب معراج، بر يكى از درهاى دوزخ نوشته ديد ـ: پيش از آن كه از شما حسابرسى شود، به حساب خود برسيد و پيش از آن كه شما را [در قيامت]ملامت كنند، خود به ملامت خويشتن بپردازيد. خداوند عز و جل را بخوانيد، پيش از آن كه نزد او برويد و ديگر قادر به اين كار نباشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه بسيار دعا كند، فرشتگان مى گويند: اين، صدايى آشنا و دعايى است كه پذيرفته مى شود و حاجتى است كه برآورده مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو انسان كه هر دو يكسان عمل كرده اند، وارد بهشت مى شوند؛ امّا يكى از آن دو، ديگرى را برتر از خود مى بيند. پس مى گويد: پروردگارا! از چه رو، آن [مقام] را به او دادى، در حالى كه عمل هر دوى ما يكسان بوده است؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «او از من درخواست كرد و تو درخواست نكردى».

الزهد، ابن مباركـ به نقل از عبد اللّه بن شدّاد ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! «اَوّاه» به چه معناست؟ فرمود: «اَوّاه، يعنى كسى كه خاكسار و بسيار اهل دعا و زارى است». سپس اين آيه را خواند: «راستى كه ابراهيم، اَوّاه و بردبار بود» .

المعجم الكبيرـ به نقل از عقبة بن عامر ـ: پيامبر خدا، درباره مردى كه او را «ذوالبِجادين» مى گفتند، فرمود: «او اَوّاه است»؛ چون آن مرد، با قرآن و دعا، بسيار خدا را ياد مى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! خوشا به حال آنان كه از دنيا دل بركَنْده اند و به آخرت، دل بسته اند؛ همانان كه زمين خدا را فرشِ خود، خاكش را بستر، آبش را خوراكِ گوارا، قرآن را جامه زيرين، و دعا به [درگاه] خدا را جامه رويين خويش ساخته اند. ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا را پاس بدار تا تو را پاس بدارد، و خدا را پاس بدار تا او را در برابر خود بيابى. در هنگام آسايش، خدا را بشناس تا در هنگام سختى، او تو را بشناسد. هر گاه چيزى خواستى، از خداوند عز و جل بخواه و هر گاه كمكى جُستى، از خداوند عز و جل بجوى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خوش دارد كه خداوند، در سختى ها و گرفتارى ها دعايش را بپذيرد، در هنگام آسايش و خوشى، بسيار دعا كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بنده در هنگام آسايش، پروردگار بلندْ مرتبه اش را ياد كند، خداوند نيز در هنگام رنج و گرفتارى، به يارى اش مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه بنده، به واسطه آنها به خواست هاى دنيا و آخرت مى رسد: شكيبايى در گرفتارى ها، خرسندى به قضاى الهى، و دعا كردن در هنگام برخوردارى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه روزىِ هر كس شود، خير هر دو سرا روزىِ او شده است: خرسندى به قضاى الهى، شكيبايى بر بلا، و دعا كردن در هنگام آسايش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يونسِ پيامبر عليه السلام آن گاه كه در شكم ماهى صدا زد، گفت: بار خدايا! معبودى جز تو نيست. وارسته اى تو! من، خود از ستمكاران بودم. اين دعا، عرش را به شفقت آورد. فرشتگان گفتند: بار پروردگارا! اين، آوايى ضعيف و آشنا از سرزمينى غريب است! خداوند فرمود: «او را نمى شناسيد؟». گفتند: او كيست، اى پروردگار ما؟ فرمود: «او بنده من، يونس است». فرشتگان گفتند: همان بنده ات يونس كه همواره، هر عملِ او را فراز مى آوردى و مى پذيرفتى و دعايش را اجابت مى كردى؟ فرمود: «آرى». گفتند: پروردگارا! آيا به [سبب] آنچه در هنگام آسايش انجام مى داد، رحم نمى آورى و او را از بلا نمى رهانى؟ فرمود: «چرا». پس به ماهى دستور داد تا او را در خشكى افكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعا، مغز عبادت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دعا، مغز عبادت است و اگر دعا باشد، هيچ كس هلاك نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در نيازهايتان، دست به دامن خدا شويد و در گرفتارى هايتان به او پناه ببريد و به درگاهش زارى كنيد؛ زيرا دعا، مغز عبادت است.

سنن الترمذىـ به نقل از نعمان بن بشير ـ: از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: «دعا، همان عبادت است». سپس اين آيه را خواند: «و پروردگارتان فرمود: مرا بخوانيد تا پاسختان دهم. همانا كسانى كه خود را برتر از آن مى دانند كه مرا پرستش كنند، به زودى، با خوارى وارد دوزخ مى شوند» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين عبادت، دعا كردن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ارجمندترين عبادت، دعا كردن است.