حدیث دربارهاهتمام اولياى خدا به دعا
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! خوشا به حال آنان كه از دنيا دل بركَنْده اند و به آخرت، دل بسته اند؛ همانان كه زمين خدا را فرشِ خود، خاكش را بستر، آبش را خوراكِ گوارا، قرآن را جامه زيرين، و دعا به [درگاه] خدا را جامه رويين خويش ساخته اند. ۳
۱.الشِّعار: ما تحت الدِّثار من اللباس؛ وهو ما يلي شعر الجسد؛ أي اتّخذوه لكثرة ملازمته بالقراءة بمنزلة الشّعار. ودِثارا: أي سلاحا يقي البدن كالدثار (مجمع البحرين: ج 2 ص 957 «شعر»).
۲.الأمالي للطوسي: ص 532 ح 1162 عن أبي ذرّ، بحارالأنوار: ج 77 ص 81 ح 3؛ تاريخ بغداد: ج 7 ص 162 الرقم 3608 عن نوف البكالي عن الإمام عليّ عليه السلام.
۳.«شِعار» در متن حديث، لباسى است كه زير لباس اصلى مى پوشند و با موى بدن در تماس است، و منظورْ اين است كه آنان همواره با خواندن قرآن، آن را همراه خود دارند و با آن، تماس بسيار دارند. «دثار» نيز به معناى لباسِ رويين است كه بدن را حفظ مى كند، و آنان نيز با دعا، خود را حفظ مى كنند (ر.ك: مجمع البحرين: ج 2 ص 957 «شعر»).