حدیث دربارهپيش دستى كردن در دعا

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:اِحفَظِ اللّهَ يَحفَظكَ، وَاحفَظِ اللّهَ تَجِدهُ أمامَكَ، تَعَرَّف إلَى اللّهِ عز و جل فِي الرَّخاءِ يَعرِفكَ فِي الشِّدَّةِ، إذا سَأَلتَ فَاسأَلِ اللّهَ، وإذَا استَعَنتَ فَاستَعِن بِاللّهِ عز و جل. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا را پاس بدار تا تو را پاس بدارد، و خدا را پاس بدار تا او را در برابر خود بيابى. در هنگام آسايش، خدا را بشناس تا در هنگام سختى، او تو را بشناسد. هر گاه چيزى خواستى، از خداوند عز و جل بخواه و هر گاه كمكى جُستى، از خداوند عز و جل بجوى.

۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 4 ص 412 ح 5900 عن عبد اللّه بن ميمون عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلامعن الفضل بن العبّاس، بحار الأنوار: ج 93 ص 314 ح 19؛ المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 623 ح 6303 و ص 624 ح 6304 وليس فيه من «إذا سألت.» وكلاهما عن ابن عبّاس.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی دعا و ذکر تشویق کردن به دعا +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خوش دارد كه خداوند، در سختى ها و گرفتارى ها دعايش را بپذيرد، در هنگام آسايش و خوشى، بسيار دعا كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بنده در هنگام آسايش، پروردگار بلندْ مرتبه اش را ياد كند، خداوند نيز در هنگام رنج و گرفتارى، به يارى اش مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه بنده، به واسطه آنها به خواست هاى دنيا و آخرت مى رسد: شكيبايى در گرفتارى ها، خرسندى به قضاى الهى، و دعا كردن در هنگام برخوردارى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه روزىِ هر كس شود، خير هر دو سرا روزىِ او شده است: خرسندى به قضاى الهى، شكيبايى بر بلا، و دعا كردن در هنگام آسايش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يونسِ پيامبر عليه السلام آن گاه كه در شكم ماهى صدا زد، گفت: بار خدايا! معبودى جز تو نيست. وارسته اى تو! من، خود از ستمكاران بودم. اين دعا، عرش را به شفقت آورد. فرشتگان گفتند: بار پروردگارا! اين، آوايى ضعيف و آشنا از سرزمينى غريب است! خداوند فرمود: «او را نمى شناسيد؟». گفتند: او كيست، اى پروردگار ما؟ فرمود: «او بنده من، يونس است». فرشتگان گفتند: همان بنده ات يونس كه همواره، هر عملِ او را فراز مى آوردى و مى پذيرفتى و دعايش را اجابت مى كردى؟ فرمود: «آرى». گفتند: پروردگارا! آيا به [سبب] آنچه در هنگام آسايش انجام مى داد، رحم نمى آورى و او را از بلا نمى رهانى؟ فرمود: «چرا». پس به ماهى دستور داد تا او را در خشكى افكند.