حدیث دربارهباب دعاهاى مختصى از براى همه حاجت هاى دنيا و آخرت
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ رَفَعَهُ، قَالَ:
أَتى جَبْرَئِيلُ عليه السلام إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، فَقَالَ لَهُ: إِنَّ رَبَّكَ يَقُولُ لَكَ: إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْبُدَنِي يَوْماً وَ لَيْلَةً حَقَّ عِبَادَتِي، فَارْفَعْ يَدَيْكَ إِلَيَّ، وَ قُلِ:
اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا مُنْتَهى لَهُ دُونَ عِلْمِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِيئَتِكَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا جَزَاءَ لِقَائِلِهِ إِلَا رِضَاكَ؛ اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْمَنُّ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْفَخْرُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْبَهَاءُ كُلُّهُ، وَ لَكَ النُّورُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْعِزَّةُ كُلُّهَا، وَ لَكَ الْجَبَرُوتُ كُلُّهَا، وَ لَكَ الْعَظَمَةُ كُلُّهَا، وَ لَكَ الدُّنْيَا كُلُّهَا، وَ لَكَ الْاخِرَةُ كُلُّهَا، وَ لَكَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ كُلُّهُ، وَ لَكَ الْخَلْقُ كُلُّهُ، وَ بِيَدِكَ الْخَيْرُ كُلُّهُ، وَ إِلَيْكَ يَرْجِعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ، عَلَانِيَتُهُ وَ سِرُّهُ.
اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً أَبَداً، أَنْتَ حَسَنُ الْبَلَاءِ، جَلِيلُ الثَّنَاءِ، سَابِغُ النَّعْمَاءِ، عَدْلُ الْقَضَاءِ، جَزِيلُ الْعَطَاءِ، حَسَنُ الْالَاءِ، إِلهُ مَنْ فِي الْأَرْضِ، وَ إِلهُ مَنْ فِي السَّمَاءِ.
اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ فِي السَّبْعِ الشِّدَادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْأَرْضِ الْمِهَادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ طَاقَةَ الْعِبَادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ سَعَةَ الْبِلَادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْجِبَالِ الْأَوْتَادِ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي اللَّيْلِ إِذَا يَغْشى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي النَّهَارِ إِذَا تَجَلّى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْاخِرَةِ وَ الْأُولى، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الْمَثَانِي وَ الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ، وَ سُبْحَانَ اللّهِ وَ بِحَمْدِهِ، وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ «وَ السَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالى عَمَّا يُشْرِكُونَ» ، سُبْحَانَ اللّهِ وَ بِحَمْدِهِ «كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَا وَجْهَهُ» ، سُبْحَانَكَ رَبَّنَا، وَ تَعَالَيْتَ وَ تَبَارَكْتَ وَ تَقَدَّسْتَ، خَلَقْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِقُدْرَتِكَ، وَ قَهَرْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِعِزَّتِكَ، وَ عَلَوْتَ فَوْقَ كُلِّ شَيْءٍ بِارْتِفَاعِكَ، وَ غَلَبْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِقُوَّتِكَ، وَ ابْتَدَعْتَ كُلَّ شَيْءٍ بِحِكْمَتِكَ وَ عِلْمِكَ، وَ بَعَثْتَ الرُّسُلَ بِكُتُبِكَ، وَ هَدَيْتَ الصَّالِحِينَ بِإِذْنِكَ، وَ أَيَّدْتَ الْمُؤْمِنِينَ بِنَصْرِكَ، وَ قَهَرْتَ الْخَلْقَ بِسُلْطَانِكَ، لَا إِلهَ إِلَا أَنْتَ وَحْدَكَ، لَا شَرِيكَ لَكَ، لَا نَعْبُدُ غَيْرَكَ، وَ لَا نَسْأَلُ إِلَا إِيَّاكَ، وَ لَا نَرْغَبُ إِلَا إِلَيْكَ، أَنْتَ مَوْضِعُ شَكْوَانَا، وَ مُنْتَهى رَغْبَتِنَا، وَ إِلهُنَا وَ مَلِيكُنَا.
چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن محمد بن خالد كه آن را مرفوع ساخته، گفت كه:«جبرئيل عليه السلام به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه: پروردگارت به تو مى فرمايد كه: اگر خواسته باشى كه در روز و شب مرا عبادت كنى به وضعى كه سزاوار عبادت من است، دست هايت را به سوى من بردار و بگو: اللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً. وَ إِلهُنَا وَ مَلِيكُنَا؛ خداوندا! تو را است ستايش، ستايشى هميشه، با هميشگى تو، و تو را است ستايش، ستايشى كه نيست پايانى از برايش، غير از علم تو، و تو را است ستايش، ستايشى كه نيست انتهايى براى آن جز خواست تو، و تو را است ستايش، ستايشى كه نيست پاداشى از براى گوينده آن، مگر خشنودى تو. خداوندا! تو را است ستايش، همه آن، و تو را است منّت، همه آن، و تو را است نازيدن، همه آن، و تو را است زيبايى، همه آن، و تو را است روشنى، همه آن، و تو را است ارجمندى، همه آن، و تو را است بزرگى، همه آن، و تو را است دنيا، همه آن، و تو را است آخرت، همه آن، و تو را است شب و روز، همه آن، و تو را است آفرينش، همه آن، و به دست تو است خوبى، همه آن، و به سوى تو برمى گردد كار، همه آن، آشكار آن و نهان آن. خداوندا! تو را است ستايش، ستايشى هميشه، تويى خوش زحمت، بزرگ ستايش، تمام [كننده]نعمت ها، عدل [در] قضا، بزرگ عطا، خوب نعمت ها، خدايى در زمين و خدايى در آسمان. خداوندا! تو را است ستايش در هفت آسمانِ سختِ محكم، و تو را است ستايش در زمينِ بستر و قرارگاه، تو را است ستايش به اندازه توانايى بندگان، و تو را است ستايش به قدر وسعت شهرها، و تو را است ستايش در كوه ها كه ميخ هاى زمين اند، و تو را است ستايش در شب، چون فرو پوشد، و تو را است ستايش در روز، چون روشن شود، و تو را است ستايش در آخرت و نخستين، و تو را است ستايش در درودها و قرآن بزرگ، و پاك و منزّه است خدا، و به ستايش او مشغولم، و زمين، همه، يك مشت او را است در روز رستاخيز، و آسمان ها پيچيده شده است به دست راستش. پاك است او و برتر از آنچه شرك مى آورند، منزّه است خدا و به ستايش او مشغولم. هر چيزى نابودشونده است، مگر ذات او. منزّهى تو، اى پروردگار ما! و برترى و پرخيرى و به غايت پاكيزه اى. آفريده اى هر چيزى را به قدرت خود، و مغلوب كرده اى هر چيزى را به عزت خود، و برآمده اى زبَر هر چيزى به بلند شدن خود، و غالب شده اى بر هر چيزى به قوّت خود، و پديد آورده اى هر چيزى را به حكمت خود و علم خود، و برانگيخته اى پيغمبران را، و راه نموده اى شايستگان را به اذن خود، و تقويت داده اى مؤمنان را به يارى خود، و مقهور كرده اى خلايق را به سلطنت خود. نيست خدايى، مگر تو. تنهايى كه نيست شريكى از براى تو، نمى پرستيم غير تو را، و سؤال نمى كنيم، مگر تو را، و رغبت نمى كنيم، مگر به سوى تو. تويى موضع گِله ما و پايان رغبت ما، و خداى ما و پادشاهى ما».