حدیث دربارهباب در بيان دعا در عقبه هاى نماز

از او، از بعضى از اصحابش روايت است كه آن را مرفوع ساخته، گفت كه:«هر كه بعد از هر نماز، سه مرتبه بگويد كه: يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْاءِكْرَامِ، ارْحَمْنِي مِنَ النَّارِ؛ «اى خداوند بزرگوارى و نوازش! رحم كن مرا از آتش»، و حال آنكه ريش خود را به دست راستش گرفته باشد، و دست چپش را بلند كرده، باطن آن به سوى آسمان باشد، بعد از آن بگويد كه: أَجِرْنِي مِنَ الْعَذَابِ الْأَلِيمِ؛ «پناه ده مرا از عذاب دردناك درآورنده»، بعد از آن دستش را از ريشش مؤخّر دارد، و دستش را بلند گرداند، و باطن آن را به سوى آسمان قرار دهد، و بگويد كه: يَا عَزِيزُ يَا كَرِيمُ، يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ؛ «اى ارجمند! اى گرانمايه اى بخشاينده! اى مهربان!»، و هر دو دستش را بگرداند و باطن آنها را به سوى آسمان قرار دهد، بعد از آن سه مرتبه بگويد كه: أَجِرْنِي مِنَ الْعَذَابِ الْأَلِيمِ؛ «پناه ده مرا از عذاب دردناك دردآورنده»، و بگويد كه: صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَالْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ؛ «صلوات فرست بر محمد و آل محمد و فرشتگان و روح»، خدا او را بيامرزد و از او راضى شود، و مغفرتش را پيوند كند به طلب آمرزش همه آفريدگان از براى او، مگر ثقلين ـ يعنى جن و انس ـ، تا بميرد. و چون از تشهّد فارغ شوى، دستهايت را بردار و بگو: اللّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً عَزْماً جَزْماً. وَصَلَّى اللّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ آمِينَ؛ خداوندا! بيامرز مرا آمرزشى، دل بدان نهاده و وانگذارد گناهى را، و مرتكب نشوم بعد از آن حرامى را هرگز، و عافيت ده مرا، عافيتى كه زحمتى نباشد بعد از آن هرگز، و راه نما مرا، راهنمايى كه گمراه نشوم بعد از آن هرگز، و نفع ده مرا، اى پروردگار من! به آن چه تعليم داده اى مرا، و بگردان آن را از براى من، و مگردان آن را بر من، و روزى كن مرا آن قدر كه بس باشد، و خشنود گردان مرا به آن، اى پروردگار من! و بازگشت كن بر من، اى خدا! اى خدا! اى خدا! اى بخشاينده! اى بخشاينده! اى بخشاينده! اى مهربان! اى مهربان! اى مهربان! رحم كن مرا از آتش صاحب زبانه، و بگشا بر من از گشادى روزى خود، و راه نما مرا به سوى آن چه اختلاف شده است در آن از حق، به دستور خويش، و نگاه دار مرا از ديو سركش رانده شده، و برسان به محمد، صلوات فرستد خدا بر او و آل او، از من درود فراوانى و سلام، و راه نما مرا به رهنمايى خود، و بى نياز گردان مرا به بى نيازى خود، و بگردان مرا از دوستان خود كه صاحب اخلاص اند، و صلوات فرست خداوندا! بر محمد و آل محمد. خداوندا اجابت كن»، و فرمود كه: «هر كه بعد از هر نماز اين را بگويد، خداى ـ تعالى ـ در قبرش روحش را بر او برگرداند، و زنده باشد وروزى داده شده، وبه ناز و نعمت پرورده و شادان، تا روز قيامت».