حدیث دربارهباب در بيان ثمره گريستن

عَنْهُ، عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ بَيَّاعِ السَّابِرِيِّ، قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام: إِنِّي أَتَبَاكى فِي الدُّعَاءِ وَ لَيْسَ لِي بُكَاءٌ؟ قَالَ:«نَعَمْ، وَ لَوْ مِثْلَ رَأْسِ الذُّبَابِ».
از او، از ابن فضّال، از يونس بن يعقوب، از سعيد بن يسار جامه سابرى فروش روايت است كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: من در دعا تن به گريه مى دهم و خود را بر آن مى دارم و مرا هيچ گريه نيست. فرمود:«آرى، و اگرچه مانند سر مگس باشد».

احادیث دیگر این موضوع

۸
ابن ابى عمير، از بعضى از اصحاب خويش روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه:«خداى ـ تعالى ـ به سوى موسى عليه السلام وحى فرمود كه: بندگان من تقرّب نجسته اند به سوى من، به چيزى كه در نزد من دوست تر باشد از سه خصلت. موسى عرض كرد كه: اى پروردگار من! آن خصلت ها چيست؟ فرمود كه: اى موسى! آنها زهد و بى رغبتى است در دنيا، و پارسايى از معاصى و نافرمانى هاى من، و گريستن از ترس من. موسى عرض كرد كه: اى پروردگار من! چه ثواب است از براى كسى كه اين را بكند؟ پس خداى ـ تعالى ـ به سوى او وحى فرمود كه: اى موسى! امّا آنكه در دنيا زاهد و بى رغبت است، در بهشت خواهد بود. و امّا آن كسانى كه از ترس من بسيار گريه كننده اند، در رفيع اعلا باشند كه هيچ كس با ايشان مشاركت نكند. (و رفيع اعلا، مسكن پيغمبران و اولياى خدا است و آن را رفيع اعلا مى گويند). و امّا پارسايان كه از معصيت هاى من دورى مى كنند، پس به درستى كه من مردمان را تفتيش مى كنم و پاپى ايشان مى شوم، و ايشان را تفتيش نمى كنم».