حدیث دربارهباب در بيان ثمره گريستن
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ رَزِينٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ وَ غَيْرِهِمَا، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«كُلُّ عَيْنٍ بَاكِيَةٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَا ثَلَاثَةً: عَيْنٌ غُضَّتْ عَنْ مَحَارِمِ اللّهِ، وَ عَيْنٌ سَهِرَتْ فِي طَاعَةِ اللّهِ، وَ عَيْنٌ بَكَتْ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ».
على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از منصور بن يونس، از صالح بن رزين و محمد بن مروان و غير ايشان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:«هر چشمى گريان است در روز قيامت، مگر سه چشم: چشمى كه از محرّمات خدا پوشيده شده باشد، و چشمى كه در طاعت خدا بيدار خوابى كشيده باشد، و چشمى كه در دل شب از ترس خدا گريسته باشد».