باب در بيان حب فى اللّه و بغض فى اللّه

چند نفر از اصحاب ما روايت كرده اند، از احمد بن ابى عبداللّه، از محمد بن عيسى، از ابوالحسن على بن يحيى در آن چه من مى دانم، از عمرو بن مدرك طائى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:«رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحاب خويش فرمود كه: كدام دسته از دسته هاى ايمان استوارتر است؟ صحابه عرض كردند كه: خدا و رسول او بهتر مى دانند. و بعضى از ايشان گفت كه: نماز، دسته استوارتر است. و بعضى از ايشان گفت كه: زكات استوارتر است. و بعضى از ايشان گفت: روزه. و بعضى از ايشان گفت: حج و عمره. و بعضى از ايشان گفت: جهاد؛ پس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: از براى هر يك از آن چه گفتيد فضل و افزونى هست، امّا هيچ يك، آن دسته محكم تر نيستند، وليكن محكم ترين دسته هاى ايمان، دوستى در راه خدا است، و دشمنى در

از او، از پدرش، از نضر بن سويد، از هشام بن سالم، از ابوحمزه ثمالى، از حضرت على بن الحسين عليهماالسلام روايت است كه فرمود:«چون خداى ـ تعالى ـ خلقِ اوّلين و آخرين را جمع كند، منادى برخيزد و ندا كند كه همه مردمان بشنوند، و بگويد كه: كجايند آنان كه در راه خدا با يكديگر دوستى كرده اند؟» حضرت فرمود: «پس طائفه اى از مردمان برخيزند. و به ايشان گفته شود كه برويد به جانب بهشت، بى حساب». فرمود كه: «پس فرشتگان ايشان را پيش باز كنند و بگويند: به كجا مى رويد؟ مى گويند: به سوى بهشت مى رويم، بى حساب». فرمود كه: «فرشتگان مى گويند كه: شما كدام قسم و چه گروه از مردمانيد؟ مى گويند: ماييم آنان كه در راه خدا با يكديگر دوستى كرده ايم». فرمود كه: «فرشتگان مى گويند كه: اعمال شما چه بود؟ مى گويند كه: عادت ما اين بود