حدیث دربارهباب در بيان حب فى اللّه و بغض فى اللّه
عَنْهُ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ وَابْنِ فَضَّالٍ، عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ عليه السلام، قَالَ:«مَا الْتَقى مُؤْمِنَانِ قَطُّ إِلَا كَانَ أَفْضَلُهُمَا أَشَدَّهُمَا حُبّاً لِأَخِيهِ».
از او، از احمد بن محمد بن ابى نصر و ابن فضّال، از صفوان جمّال، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود:«هرگز دو مؤمن به هم نرسيدند، مگر آنكه بهتر ايشان آن بوده كه دوستى او با برادرش سخت تر بوده است».