حدیث دربارهمرثيه سرايى رَباب
الأغاني عن عوانة:رَثَتِ الرَّبابُ بِنتُ امرِئِ القَيسِ اُمُّ سُكَينَةَ بِنتِ الحُسَينِ عليه السلام، زَوجَهَا الحُسَينَ عليه السلام حينَ قُتِلَ، فَقالَت:
إنَّ الَّذي كانَ نورا يُستَضاءُ بِهِبِكَربَلاءَ قَتيلٌ غَيرُ مَدفونِ
سِبطَ النَّبِيِّ جَزاكَ اللّهُ صالِحَةًعَنّا وجُنِّبتَ خُسرانَ المَوازينِ
قَد كُنتَ لي جَبَلاً صَعبا ألوذُ بِهِوكُنتَ تَصحَبُنا بِالرُّحمِ وَالدّينِ
مَن لِليَتامى ومَن لِلسّائِلينَ ومَنيُغني ويَأوي إلَيهِ كُلُّ مِسكينِ
وَاللّهِ لا أبتَغي صِهرا بِصِهرِكُمُحَتّى اُغَيَّبَ بَينَ الرَّملِ وَالطّينِ ۱
الأغانىـ به نقل از عوانه ـ: وقتى امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد، رَباب، دختر امرؤالقيس، مادر سَكينه دختر حسين عليه السلام، براى همسرش حسين عليه السلام، اين مرثيه را سرود:
آن كه نورى بود كه از پرتو او، روشنايى گرفته مى شددر كربلا كشته شد؛ ولى دفن نشد.
اى پسر پيامبر! خداوند به تو از جانب ما پاداش نيكو دهد!جدر قيامت، ج تو از خسارت جو كمبودج در روزى كه ترازوها بر پا مى شوند، دور داشته شده اى.
تو براى من كوهى سِتَبر بودى كه به آن پناه مى بردمو تو با مهرورزى و ديندارى با ما همراهى مى كردى؛
همان كسى كه براى يتيمان و نيازمندان، پناه بودو بى نياز مى گرداند و هر مسكينى به او پناه مى برد.
به خدا سوگند، با مردى از شما وصلت نمى كنمتا اين كه در ميان ماسه و گِل، پنهانم كنند.
۱.الأغاني: ج 16 ص 149، الجوهرة: ص 47 وليس فيه البيت الأخير.
کلیدواژهها عزاداری و گریه برای امام حسین علیه السلامسوگوارینخستین برگزار کننده سوگواریسوگواری در کربلا +1 مورد دیگر