عمر بن سعد
11 حدیث
تاريخ دمشق:عُمَرُ بنُ سَعدِ بنِ أبي وَقّاصٍ مالِكِ بنِ اُهَيبِ بنِ عَبدِ مَنافِ بنِ زُهرَةَ بنِ كِلابِ بنِ مُرَّةَ بنِ كَعبِ بنِ لُؤَيِّ بنِ غالِبٍ أبو حَفصٍ القُرَشِيُّ الزُّهرِيُّ. ۱
تاريخ دمشق:عمر بن سعد، ابو حفص عمر بن سعد بن ابى وقّاص مالك بن اُهَيب بن عبد مناف بن زُهرة بن كِلاب بن مُرّة بن كعب بن لُؤَىّ بن غالب قُرَشى زُهْرى است.
۱.تاريخ دمشق: ج 45 ص 37 وراجع: التاريخ الكبير: ج 6 ص 158 وتهذيب الكمال: ج 21 ص 356 وسير أعلام النبلاء: ج 4 ص 349.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
الطبقات لخليفة بن خيّاط:عُمَرُ بنُ سَعدِ بنِ مالِكٍ، اُمُّهُ ماريَةُ بِنتُ قَيسِ بنِ مَعدي كَرَبَ بنِ الحارِثِ بنِ السِّمطِ بنِ امرِئِ القَيسِ بنِ عَمرِو بنِ مُعاوِيَةَ مِن كِندَةَ، يُكَنّى أبا حَفصٍ، قَتَلَهُ المُختارُ بنُ أبي عُبَيدٍ، سَنَةَ خَمسٍ وسِتّينَ. ۱
الطبقات، خليفة بن خيّاط:عمر بن سعد بن مالك، مادرش ماريه دختر قيس بن مَعدى كَرِب بن حارث بن سِمط بن امرؤ القيس بن عمرو بن معاويه و از قبيله كِنده است. كنيه او ابو حفص است. مختار بن ابى عبيد، در سال 65 [هجرى]، او را كشت.
۱.الطبقات لخليفة بن خيّاط: ص 423 الرقم 2080، تاريخ دمشق: ج 45 ص 40 وراجع: المستدرك على الصحيحين: ج 3 ص 497 الرقم 6106 وتهذيب الكمال: ج 21 ص 360 والطبقات الكبرى: ج 5 ص 168 وتاريخ خليفه بن خيّاط: ص 202.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
تهذيب الكمال عن يحيى بن معينـ في مَولِدِ عُمَرَ بنِ سَعدٍ ـ: وُلِدَ عامَ ماتَ عُمَرُ بنُ الخَطّابِ.
وقالَ غَيرُهُ: وُلِدَ في عَصرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله. ۱
تهذيب الكمالـ به نقل از يحيى بن معين، در باره تاريخ تولّد عمر بن سعد ـ: او، در سال مرگ عمر بن خطّاب، به دنيا آمد. ديگران گفته اند كه: در دوران پيامبر عليه السلام به دنيا آمد.
۱.تهذيب الكمال: ج 21 ص 360، تاريخ دمشق: ج 45 ص 43 وليس فيه ذيله من «وقال».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
الإرشاد عن عبد اللّه بن شريك العامري:كُنتُ أسمَعُ أصحابَ عَلِيٍّ عليه السلام ـ إذا دَخَلَ عُمَرُ بنُ سَعدٍ مِن بابِ المَسجِدِ ـ يَقولونَ: هذا قاتِلُ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام، وذلِكَ قَبلَ قَتلِهِ بِزَمانٍ. ۱
الإرشادـ به نقل از عبد اللّه بن شَريك عامرى ـ: من از ياران امام على عليه السلام مى شنيدم كه هر وقت، عمر بن سعد از درِ مسجد وارد مى شد، مى گفتند: اين، كشنده حسين بن على است. و اين، پيش از كشته شدن امام حسين عليه السلام بود.
۱.الإرشاد: ج 2 ص 131، كشف الغمّة: ج 2 ص 221 وفيه «أصحاب محمّد» بدل «أصحاب عليّ» وزاد في ذيله «طويل»، بحار الأنوار: ج 44 ص 263 الرقم 19.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
الإرشاد عن سالم بن أبي حفصة:قالَ عُمَرُ بنُ سَعدٍ لِلحُسَينِ عليه السلام: يا أبا عَبدِ اللّهِ، إنَّ قِبَلَنا ناسا سُفَهاءَ يَزعُمونَ أنّي أقتُلُكَ.
فَقالَ لَهُ الحُسَينُ عليه السلام: إنَّهُم لَيسوا بِسُفَهاءَ، ولكِنَّهُم حُلَماءُ، أما إنَّهُ يَقَرُّ عَيني ألّا تَأكُلَ بُرَّ العِراقِ بَعدي إلّا قَليلاً. ۱
الإرشادـ به نقل از سالم بن ابى حفصه ـ: عمر بن سعد به امام حسين عليه السلام گفت: اى ابا عبد اللّه! در اطراف ما، افراد سفيهى هستند كه مى پندارند من تو را مى كشم.
امام حسين عليه السلام به او فرمود: «آنان سفيه نيستند؛ بلكه عاقل اند؛ امّا آنچه مايه روشنىِ چشم من است، اين است كه تو پس از من، گندم عراق را به مدّت بسيار كمى خواهى خورد».
۱.الإرشاد: ج 2 ص 132، كشف الغمّة: ج 2 ص 221، بحار الأنوار: ج 44 ص 262 ح 20؛ تاريخ دمشق: ج 45 ص 48، تهذيب الكمال: ج 21 ص 358.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
الأمالي للطوسي عن المدائني عن رجاله:كانَ المُختارُ رَحِمَهُ اللّهُ قَد سُئِلَ في أمانِ عُمَرَ بنِ سَعدِ بنِ أبي وَقّاصٍ، فَآمَنَهُ عَلى أن لا يَخرُجَ مِنَ الكوفَةِ، فَإِن خَرَجَ مِنها فَدَمُهُ هَدَرٌ. قالَ: فَأَتى عُمَرَ بنَ سَعدٍ رَجُلٌ، فَقالَ: إنّي سَمِعتُ المُختارَ يَحلِفُ لَيَقتُلَنَّ رَجُلاً، وَاللّهِ، ما أحسَبُهُ غَيرَكَ. قالَ:
فَخَرَجَ عُمَرُ حَتّى أتَى الحَمّامَ ۱، فَقيلَ لَهُ: أتَرى هذا يَخفى عَلَى المُختارِ؟ فَرَجَعَ لَيلاً، فَدَخَلَ دارَهُ.
فَلَمّا كانَ الغَدُ غَدَوتُ، فَدَخَلتُ عَلَى المُختارِ، وجاءَ الهَيثَمُ بنُ الأَسوَدِ فَقَعَدَ، فَجاءَ حَفصُ بنُ عُمَرَ بنِ سَعدٍ، فَقالَ لِلمُختارِ: يَقولُ لَكَ أبو حَفصٍ: أنزِلنا بِالَّذي كانَ بَينَنا وبَينَكَ. قالَ: اِجلِس، فَدَعَا
الأمالى، طوسىـ به نقل از مدائنى، از راويانش ـ: از مختار ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ براى عمر بن سعد بن ابى وقّاص، درخواست امان شد؛ ولى به شرط اين كه از كوفه بيرون نرود، به او امان داد، كه اگر برود، خونش بر باد رفته است.
مردى نزد عمر بن سعد آمد و گفت: من شنيده ام كه مختار، سوگند ياد كرده كه مردى را بكُشد! به خدا سوگند، من كسى را جز تو، گمان ندارم.
عمر جبن سعدج از كوفه بيرون آمد تا به حمّام ۴ رسيد. به او گفته شد: فكر مى كنى اين كارت بر مختار پوشيده مى ماند؟! او شبانه باز گشت و داخل خانه اش شد.
وقتى صبح شد، من بر مختار وارد شدم. هيثم بن اسود آمد و نشست. حفص پسر عمر بن سعد آمد و به مختار گفت: جپدرمج ابو حفص، برايت پيام داد كه: بر اساس همان عهد و قرارى كه ميان ما و تو هست، ما را در جايگاهمان
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
تاريخ الطبري عن موسى بن عامر أبي الأشعر:إنَّ المُختارَ قالَ ذاتَ يَومٍ وهُوَ يُحَدِّثُ جُلَساءَهُ: لَأَقتُلَنَّ غَدا رَجُلاً عَظيمَ القَدَمَينِ، غائِرَ العَينَينِ، مُشرِفَ الحاجِبَينِ، يَسُرُّ مَقتَلُهُ المُؤمِنينَ وَالمَلائِكَةَ المُقَرَّبينَ.
قالَ: وكانَ الهَيثَمُ بنُ الأَسوَدِ النَّخَعِيُّ عِندَ المُختارِ حينَ سَمِعَ هذِهِ المَقالَةَ، فَوَقَعَ في نَفسِهِ أنَّ الَّذي يُريدُ عُمَرَ بنَ سَعدِ بنِ أبي وَقّاصٍ، فَلَمّا رَجَعَ إلى مَنزِلِهِ دَعَا ابنَهُ العُريانَ، فَقالَ: اِلقَ ابنَ سَعدٍ اللَّيلَةَ، فَخَبِّرهُ بِكَذا وكَذا، وقُل لَهُ: خُذ حِذرَكَ، فَإِنَّهُ لا يُريدُ غَيرَكَ.
قالَ: فَأَتاهُ فَاستَخلاهُ، ثُمَّ حَدَّثَهُ الحَديثَ، فَقالَ لَهُ عُمَرُ بنُ سَعدٍ: جَزَى اللّهُ أباكَ وَالإِخاءَ
تاريخ الطبرىـ به نقل از موسى بن عامر ابو الأشعر ـ: روزى مختار ـ كه براى هم مجلسى هاى خود سخن مى گفت ـ، اظهار داشت: فردا مردى گُنده پا، گود چشم و پر ابرو را مى كشم كه كشته شدن او، اهل ايمان و فرشتگان مقرّب را خوش حال مى كند.
هيثم بن اسود نخعى، نزد مختار بود كه اين گفته را شنيد و در دلش افتاد كه آن كسى كه مختار قصد او را دارد، عمر بن سعد بن ابى وقّاص است. وقتى به منزلش باز گشت، پسرش عُريان را خواست و گفت: امشب با ابن سعد ديدار مى كنى و او را از فلان و فلان مسئله، خبردار مى سازى و مى گويى: مراقبتِ لازم را به عمل بياور كه مختار، جز تو را قصد نكرده است.
پسر هيثم، نزد عمر بن سعد آمد و ماجرا را باز گفت. عمر بن سعد به وى گفت: خدا به پدرت و به خاطر رعايت حقّ برادرى، جزاى خير دهد! مختار، چگونه
۱.تاريخ الطبري: ج 6 ص 60، تاريخ دمشق: ج 45 ص 56؛ ذوب النّضار: ص 126 عن عمر بن الهيثم نحوه، بحار الأنوار: ج 45 ص 377 وراجع: التاريخ الصغير: ج 1 ص 177 والبداية والنهاية: ج 8 ص 273.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
الأخبار الطوال:إنَّ شِمرَ بنَ ذِي الجَوشَنِ، وعُمَرَ بنَ سَعدٍ، ومُحَمَّدَ بنَ الأَشعَثِ، وأخاهُ قَيسَ بنَ الأَشعَثِ قَدِمُوا الكوفَةَ عِندَما بَلَغَهُم خُروجُ النّاسِ عَلَى المُختارِ وخَلعُهُم طاعَتَهُ، وكانوا هُرّاباً مِنَ المُختارِ طولَ سُلطانِهِ، لِأَنَّهُم كانُوا الرُّؤَساءَ في قِتالِ الحُسَينِ عليه السلام، فَصاروا مَعَ أهلِ الكوفَةِ، وتَوَلَّوا أمرَ النّاسِ، وتَأَهَّبَ الفَريقانِ لِلحَربِ، وَاجتَمَعَ أهلُ الكوفَةِ جَميعا في جَبّانَةِ الحَشّاشينَ، وزَحَفَ المُختارُ نَحوَهُم، فَاقتَتَلوا.
وبَلَغَ المُختارَ: أنَّ شَبَثَ بنَ رِبِعيٍّ، وعَمرَو بنَ الحَجّاجِ، ومُحَمَّدَ بنَ الأَشعَثِ مَعَ عُمَرَ بنِ سَعدٍ قَد أخَذوا طَريقَ البَصرَةِ في اُناسٍ مَعَهُم مِن أشرافِ أهلِ الكوفَةِ، فَأَرسَلَ في
الأخبار الطوال:شمر بن ذى الجوشن و عمر بن سعد و محمّد بن اشعث و برادرش قيس بن اشعث، وقتى خبر شورش مردم بر مختار و سر باز زدن از فرمان او را شنيدند، به كوفه آمدند. آنان در طول حكومت مختار، از مختار، فرارى بودند؛ چون فرماندهان جنگ با حسين عليه السلام بودند. آنان با مردم كوفه همراه شدند و زمام امور مردم را بر عهده گرفتند.
دو گروه، آماده نبرد شدند. كوفيان، همگى در جَبّانة الحَشّاشين گرد آمدند. مختار به سوى آنها حركت كرد و درگير شدند.
به مختار، خبر رسيد كه شَبَث بن رِبعى و عمرو بن حَجّاج و محمّد بن اشعث با عمر بن سعد، به همراه گروهى از اشراف كوفه، راه بصره را پيش گرفته اند [و فرار مى كنند]. وى مردى از نزديكان خود به نام ابو قَلوص شِبامى را با سپاهى در پى آنان فرستاد. او در منطقه مَذار ۳ به
۱.المَذار: هي قصبة مَيْسان بين واسط والبصرة، بينها وبين البصرة مقدار أربعة أيّام (معجم البلدان: ج 5 ص 88) وراجع: الخريطة رقم 5 في آخر مجلّد 8.
۲.الأخبار الطوال: ص 300 وراجع: تاريخ دمشق: ج 45 ص 58.
۳.مركز ناحيه ميسان است، ميان واسط و بصره كه چهار روز راه تا بصره فاصله دارد (ر.ك: نقشه شماره 5 در پايان جلد 8).
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن شَريك ـ: پوشندگانِ رداهاى نقشدار و قلندرانِ بُرنُس پوش ۳ را ديدم كه وقتى عمر بن سعد از كنار آنها گذشت، گفتند: اين، قاتل حسين عليه السلام است. و اين، پيش از آن بود كه عمر بن سعد، حسين عليه السلام را بكشد.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
رجال الكشّي عن عمر بن عليّ بن الحسين عليه السلام:إنَّ عَلِيَّ بنَ الحَُسينِ عليه السلام لَمّا اُتِيَ بِرَأسِ عُبَيدِ اللّهِ بنِ زِيادٍ ورَأسِ عُمَرَ بنِ سَعدٍ، قالَ: فَخَرَّ ساجِدا، وقالَ: الحَمدُ للّهِِ الَّذي أدرَكَ لي ثاري مِن أعدائي، وجَزَى اللّهُ المُختارَ خَيرا. ۱
رجال الكشّىـ به نقل از عمر بن على بن الحسين عليه السلام ـ: وقتى سرِ عبيد اللّه بن زياد و سرِ عمر بن سعد را براى امام زين العابدين عليه السلام آوردند، به سجده افتاد و فرمود: «ستايش، خدايى را كه انتقام خون مرا از دشمنانم گرفت! خدا به مختار، جزاى خير بدهد!».
۱.رجال الكشّي: ج 1 ص 341 ح 203، رجال ابن داوود: ص 277، ذوب النضّار: ص 144 كلاهما نحوه، بحار الأنوار: ج 45 ص 344 ح 13 وراجع: شرح الأخبار: ج 3 ص 270 والمناقب لابن شهرآشوب: ج 4 ص 144.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
الدعوات:لَمّا بَعَثَ المُختارُ بِرَأسِ عُمَرَ بنِ سَعدٍ عَلَيهِ اللَّعنَةُ إلَيهِ، وقالَ: لا تُعلِم أحَدا ما مَعَكَ حَتّى يَضَعَ الغَداءَ.
فَدَخَلَ وقَد وُضِعَتِ المائِدَةُ، فَخَرَّ زَينُ العابِدينَ عليه السلام ساجِدا، وبَكى وأطالَ البُكاءَ، ثُمَّ جَلَسَ، فَقالَ: الحَمدُ للّهِِ الَّذي أدرَكَ لي بِثَأري قَبلَ وَفاتي. ۱
الدعوات:وقتى مختار، سرِ عمر بن سعد ـ كه بر او لعنت باد ـ را براى امام زين العابدين عليه السلام فرستاد، به پيكش گفت: به هيچ كس مگو كه چه همراه دارى، تا سفره غذا پهن شود.
او وارد شد و سفره، پهن شده بود. امام زين العابدين عليه السلام [پس از ديدن سرِ عمر بن سعد] به سجده افتاد و گريست و گريه اش را طول داد. آن گاه نشست و فرمود: «ستايش، خدايى را كه انتقام خون مرا پيش از درگذشتم گرفت!».
۱.الدعوات: ص 162 ح 449 وراجع: العلل لابن حنبل: ج 1 ص 133 ح 11.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر