خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله در مجلس يزيد

مثير الأحزان:امام زين العابدين عليه السلام فرمود: «ما را ـ كه دوازده مردِ در بند بوديم ـ، بر يزيد، وارد كردند. هنگامى كه پيشِ روى او ايستاديم، گفتم: اى يزيد! تو را به خدا سوگند مى دهم كه گمان مى برى اگر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ما را بر اين حال مى ديد، چه مى كرد؟. فاطمه دختر حسين عليه السلام نيز گفت: اى يزيد! دختران پيامبر خدا، اسير مى شوند؟! مردم گريستند و اهل خانه يزيد هم گريستند، تا آن جا كه ناله و شيون، بلند شد. من در غُل و زنجير بودم. گفتم: آيا اجازه سخن گفتن به من مى دهى؟ گفت: بگو؛ ولى بيهوده گويى مكن. گفتم: در جايى ايستاده ام كه سزامند همچون منى نيست كه بيهوده گويى كند. گمان مى برى اگر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مرا در غل و زنجير مى ديد، چه مى كرد؟ يزيد به

مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمىـ به نقل از مجاهد ـ: [يزيد] با چوب دستى اش، لب هاى امام عليه السلام را گشود و دندان هايش را هويدا كرد و با آن بر آنها زد و خواند: قوم ما، از انصاف دادن، خوددارى كردند.از اين رو، چوبْ دستى هايمان انصاف دادند و خون ها ريختند. شكيب ورزيديم و شكيب ورزيدن، عزم جدّى ماست؛ولى شمشيرهايمان، كفِ دست و مچ را قطع مى كند. سرهاى مردمى را مى شكافيم كه نزد ما عزيزند؛ولى آنان، نافرمان ترين و ستمكارترين ند. يكى از همنشينان يزيد به او گفت: چوب دستى ات را بردار كه ـ به خدا سوگند ـ، بارها دو لب محمّد صلى الله عليه و آله را ديده ام كه بر همين جاى چوب دستى ات بوسه مى زند. يزيد خواند: اى كلاغ جدايى! هر چه مى خواهى، قارقار كن.تو بر كارى ناله سر مى دهى كه انجام شده

تذكرة الخواصّ:آنچه در همه نقل ها مشهور است، اين است كه چون سر [حسين عليه السلام] را پيشِ روى يزيد نهادند، همه شاميان را گِرد آورد و با چوب خيزران (نى)، بر او مى نواخت و اشعار ابن زِبَعرى را مى خواند: كاش پدرانم در بدر، اكنون حاضر بودندو زخم خزرج را از تيزىِ سلاح مى ديدند. ما بزرگِ بزرگانشان را كشتيمو با كشتار بدر، سنجديم و برابر شد. قاضى ابو يَعلى، در كتاب الوجهين و الروايتين، از احمد بن حنبل نقل كرده كه گفته است: اگر اين گزارش درست باشد، يزيد، فاسق شده است. شَعبى مى گويد: يزيد، بر اين بيت ها افزوده و گفته است: هاشميان، با فرمان روايى، بازى كردند، و گر نهنه خبرى آمده و نه وحيى نازل شده است. من از خِندِف نيستم، اگرانتقامِ آنچه را خاندان محمّد كرده اند، از ايشان نگيرم.