حدیث دربارهبرترين سِبط

الأمالى، طوسىـ به نقل از جابر ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «خداى متعال، هنگامى كه خواست مرا بيافريند، مرا نطفه اى سفيد و پاك آفريد و آن را در پشت پدرم آدم عليه السلام قرار داد و پيوسته، آن را از پشتى پاك به رحِمى پاكيزه منتقل كرد تا به نوح و ابراهيم و نيز عبد المطّلب رسيد. از اين رو، از آلودگى جاهليت، هيچ به من نرسيد. سپس آن نطفه، دو پاره شد و [از عبد المطّلب] به عبد اللّه و ابو طالب رسيد و من از [عبد اللّه] پدرم به دنيا آمدم و خدا نبوّت را به من ختم كرد و على [از ابو طالب]متولّد شد و وصايت به او ختم شد. ۴ سپس دو نطفه از من و على به هم آمدند و دو نيكوروى، حسن و حسين، از ما متولّد شدند و خداوند با آن دو، دامنه نبوّت را به پايان رساند و ذريّه ام را از آنها قرار داد و آن كه شهر يا شهرهاى كفر را فتح مى كند، از نسل اين است». سپس به امام حسين عليه السلام اشاره كرد [و افزود:] «در آخرزمان، مردى خروج مى كند و زمين را از عدل، آكنده مى سازد، همان گونه كه از بيداد و ستم، پُر شده است. آن دو، پاك و مطهّرند و سَروران جوانان بهشتى اند. خوشا به حال كسى كه اين دو و پدر و مادرشان را دوست دارد، و واى بر ستيزه جوى و دشمن با آنان!».