حدیث دربارهقرآن
الإمام الصّادق عليه السلام:إنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله ضَلَّت ناقَتُهُ، فقالَ الناسُ فيها: يُخبِرُنا عن السَّماءِ ولايُخبِرُنا عَن ناقَتِهِ! فَهَبَطَ علَيهِ جَبرَئيلُ فقالَ: يا محمّدُ، ناقَتُكَ في وادِي كذا وكذا، مَلفوفٌ خِطامُها بشَجَرَةِ كذا وكذا. قالَ: فَصَعِدَ المِنبَرَ، فَحَمِدَاللّهَ وأثنى علَيهِ وقالَ: يا أيُّها الناسُ، أكثَرتُم عَلَيَّ في ناقَتي، ألا وما أعطانيَ اللّهُ خَيرٌ مِمّا أخَذَ مِنّي، ألا وإنَّ ناقَتي في وادِي كذا وكذا، مَلفوفٌ خِطامُها بشَجَرةِ كذا وكذا، فَابتَدَرَها الناسُ فَوَجَدوها كما قالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله. ۱
امام صادق عليه السلام:ناقه پيامبر خدا، گم شد. مردم گفتند: برايمان از آسمان خبر مى دهد؛ امّا از شترش خبرمان نمى دهد [و نمى داند كجاست]!
پس جبرئيل عليه السلام بر ايشان فرود آمد و گفت: اى محمّد! ناقه ات در فلان درّه است و مهارش به فلان درخت، پيچ خورده است.
پس پيامبر خدا، منبر رفت و خدا را حمد و ثنا گفت و فرمود: «هلا، اى مردم! شما درباره [گم شدن]ناقه من حرف ها زديد. بدانيد كه آنچه خداوند به من داد، بهتر از آن چيزى است كه از من گرفت. بدانيد كه ناقه من در فلان وادى است و مهارش به فلان درخت، پيچ خورده است».
مردم به طرف ناقه شتافتند و ديدند همان گونه است كه پيامبر خدا فرموده بود.
۱.الكافي: ج 8 ص 221 ح 278.