تسبيحگويى هر موجودى

الكافىـ به نقل از على بن عيسى، در حديثى كه سند آن را به اهل بيت عليهم السلام رسانده است ـ: خداوند ـ تبارك و تعالى ـ با موسى عليه السلام نجوا كرد و در نجوايش به او فرمود: «. اى موسى! هر گاه مرا بخوانى و به من اميدوار باشى، آنچه را هم پيش تر از تو سر زده است، خواهم آمرزيد. آسمان، از بيم من، مرا تسبيح مى گويد و فرشتگان، از من در ترس و هراس به سر مى برند و زمين، از سرِ طمع، مرا تسبيح مى گويد و همه آفرينش، زبونانه مرا تسبيح مى گويند».

امام صادق عليه السلامـ در دعا ـ: اى آن كه تاريكىِ شب و روشنايىِ روز، و هر آنچه بر روى زمين و در قعر درياست، تسبيحش مى گويند!

امام باقر عليه السلام:هر گاه يكى از شما ريگى از مسجد بيرون بُرد، آن را به جايش يا به مسجدى ديگر باز گردانَد؛ زيرا آن ريگ، [خدا را] تسبيح مى گويد.

تاريخ بغدادـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا، نزد من آمد و فرمود: «اى عايشه! اين دو بُرد را بشوى». من گفتم: پدر و مادرم به فدايت، اى پيامبر خدا! ديروز، آنها را شسته ام! فرمود: «مگر نمى دانى كه لباس، تسبيح مى گويد و هر گاه كثيف شود، تسبيحش قطع مى گردد؟».

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از ابن عبّاس ـ: شاهان حَضرَموت، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند: ما از كجا بدانيم كه تو فرستاده خدا هستى؟ مشتى ريگ برداشت و فرمود: «اينها گواهى مى دهند كه من، فرستاده خدا هستم». پس ريگ ها در دست ايشان، تسبيح گفتند و گواهى دادند كه او فرستاده خداست.

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از علقمه و ابن مسعود ـ: ما با پيامبر صلى الله عليه و آله مى نشستيم و پيامبر خدا، غذا تناول مى كرد و ما از آن غذا، صداى تسبيح مى شنيديم. مِكرَز عامرى، نزد ايشان آمد و نشانه اى [بر صدق دعوى نبوّت] خواست. پيامبر صلى الله عليه و آله نُه عدد ريگ را صدا زد و آنها در دست ايشان، تسبيح گفتند.

دلائل النبوّةـ به نقل از ابو ذر ـ: با پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه ايشان، چند عدد ريگ در دستش گرفت و ريگ ها تسبيح گفتند. سپس آنها را به زمين گذاشت و ريگ ها ساكت شدند و دوباره آنها را برداشت و باز، تسبيح گفتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در ارزش خرماى بَرنى ۳ ـ: هر كس شب بخوابد و يك دانه از اين خرما در اندرونش باشد، آن يك دانه، هفت مرتبه تسبيح مى گويد.