ياد كردن خدا از ياد كننده اش

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كس چهار چيز داده شود، چهار چيز ديگر نيز عطا مى شود، و تفسير اين در كتاب خداوند عز و جل آمده است. به هر كس ياد كردن از خدا داده شود، خداوند نيز او را ياد مى كند؛ زيرا خداوند مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ [در باره آيه] «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ـ: اى گروه بندگان! با فرمانبَرى از من، مرا ياد كنيد تا من هم با آمرزش خود، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند سبحان مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» با نعمتْ بخشيدنم به شما. و مرا از طريق فرمانبرى و بندگى، ياد كنيد تا من نيز از طريق نعمت ها و نيكى و مهربانى و خشنودى [خويش]، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال مى فرمايد: «من آن گونه ام كه بنده ام نسبت به من گمان مى برد، و هر گاه مرا ياد كند، من با او هستم. پس اگر در درونش مرا ياد كند، من نيز در درونم او را ياد كنم، و اگر در ميان جمعى مرا ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آنان، يادش مى كنم».

المحاسنـ به نقل از بشير دهّان ـامام صادق عليه السلام فرمود: «خداى متعال مى فرمايد: اى پسر آدم! مرا در درونت ياد كن، تو را در درونم ياد كنم. اى پسر آدم! مرا در خلوت ياد كن، تو را در خلوت، ياد مى كنم. اى پسر آدم! مرا در ميان جمع ياد كن، من تو را در ميان جمعى بهتر از جمع تو، ياد مى كنم». [سپس] فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه در ميان جمعى از مردم خدا را ياد كند، مگر آن كه خداوند در ميان جمعى از فرشتگان، از او ياد مى كند».

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل فرموده است: «هر كس در نهانْ مرا ياد كند، من در آشكار، يادش مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: «و قطعاً ياد خدا بالاتر است» ، [يعنى] ياد كرد خداوند متعال از شما، بزرگ تر از يادكرد شما از اوست.

امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند متعال: «و قطعاً ياد خدا بالاتر است» ـ: يادكرد خدا از نمازگزاران، بزرگ تر از يادكرد ايشان از اوست. نمى بينى كه مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ؟

امام على عليه السلامـ از خطبه ايشان در روز جمعه ـ: به ياد خدا باشيد تا به ياد شما باشد؛ زيرا هر كس به ياد او باشد، خدا نيز به ياد اوست، و از خداوند، از رحمت و فضلش درخواست كنيد؛ زيرا هيچ كس نيست كه از او بخواهد و از درگاهش نوميد برگردد.

امام حسن عليه السلامـ به مردى كه از بيمارى بهبود يافته بود ـ: خداوند به ياد تو بوده است، پس به ياد او باش؛ و تو را بخشيده است، پس از او سپاس گزارى كن.

امام صادق عليه السلامـ در نامه اش به گروهى از پيروان و يارانش ـ: تا مى توانيد، در هر ساعتى از ساعات شبانه روز، فراوان ياد خدا گوييد؛ زيرا كه خداوند فرمان داده است او را بسيار ياد كنند، و آن كس از مؤمنان كه به ياد خدا باشد، خدا نيز به ياد اوست؛ و بدانيد كه هيچ يك از بندگان مؤمن خدا او را ياد نمى كند، مگر آن كه خداوند از او به نيكى ياد نمايد.

الزهد، حسين بن سعيدـ به نقل از زيد بن على ـ: خداوند عز و جل به پيامبرش داوود عليه السلام وحى فرمود: «هر گاه بنده ام، در آن هنگام كه خشمگين مى شود، مرا ياد كند، من به روز رستاخيز در ميان همه آفريدگانم از او ياد مى كنم و با آنان كه هلاكشان مى كنم، وى را به هلاكت نمى رسانم».