حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام صادق عليه السلام
الإمام الصادق عليه السلامـ فيما عَلَّمَهُ أبا يَحيى لِيَدعُوَ بِهِ في لَيلَةِ النِّصفِ مِن شَعبانَ ـ: اللّهُمَّ وَاخصُصني مِن كَرَمِكَ بِجَزيلِ قِسَمِكَ، وأعوذُ بِعَفوِكَ مِن عُقوبَتِكَ، وَاغفِر لِيَ الذَّنبَ الَّذي يَحبِسُ عَلَيَّ الخَلقَ، ويُضَيِّقُ عَلَيَّ الرِّزقَ، حَتّى أقومَ بِصالِحِ رِضاكَ، وأنعَمَ بِجَزيلِ عَطائِكَ، وأسعَدَ بِسابِغِ نَعمائِكَ، فَقَد لُذتُ بِحَرَمِكَ، وتَعَرَّضتُ لِكَرَمِكَ، وَاستَعَذتُ بِعَفوِكَ مِن عُقوبَتِكَ، وبِحِلمِكَ مِن غَضَبِكَ، فَجُد بِما سَأَلتُكَ، وأنِل مَا التَمَستُ مِنكَ، أسأَ لُكَ بِكَ لا بِشَيءٍ هُوَ أعظَمُ مِنكَ. ۱
امام صادق عليه السلامـ در دعايى كه به ابو يحيى آموخت تا آن را در شب نيمه شعبان بخواند ـ: بار خدايا! از كَرَم خويش، بهره هاى فراوانت را نصيب من گردان. از كيفر تو، به بخشش تو پناه مى برم. گناهانى را كه خلق را از من دور مى كند و روزى را بر من تنگ مى گردانَد، بيامرز تا رضايت تو را به درستى جلب كنم و از دَهِش بسيار تو برخوردار شوم و از نعمت هاى سرشار تو بهره مند گردم؛ زيرا به حريم تو پناه آورده ام و خود را در معرض كَرَم تو قرار داده ام، و از كيفر تو به گذشتت، و از خشم تو به بردبارى ات پناهنده گشته ام. پس آنچه را از تو درخواست كردم و آنچه را از تو تقاضا نمودم، ارزانى ام دار. به حقّ تو، از تو درخواست مى كنم، نه به چيزى كه از تو با عظمت تر باشد.
۱.
مصباح المتهجّد: ص 832 ح 891