حدیث دربارهبيمارى

مكارم الأخلاق عن عثمان بن عيسى:شَكا رَجُلٌ إلى أبِي الحَسَنِ عليه السلام: أنَّ بي زَحيرا ۱ لا يَسكُنُ! فَقالَ: إذا فَرَغتَ مِن صَلاةِ اللَّيلِ فَقُل: اللّهُمَّ ما كانَ مِن خَيرٍ فَمِنكَ لا حَمدَ لي فيهِ، وما عَمِلتُ مِن سوءٍ فَقَد حَذَّرتَنيهِ ولا عُذرَ لي فيهِ، اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ أن أتَّكِلَ عَلى ما لا حَمدَ لي فيهِ، أو آمَنَ ما لا عُذرَ لي فيهِ. ۲
مكارم الأخلاقـ به نقل از عثمان بن عيسى ـ: مردى به ابوالحسن عليه السلام ۳ شكايت كرد و گفت: مدّتى است دچار اسهال هستم و قطع نمى شود. فرمود: «پس از خواندن نماز شب، بگو: بار خدايا! هر خوبى اى كه [در من] هست، از توست و هيچ ستايشى در باره آن متوجّه من نيست، و هر بدى كه انجام داده ام، تو [پيش تر] مرا از آن پرهيز داده اى و در انجام دادن آن، عذرى ندارم. بار خدايا! به تو پناه مى برم از اين كه به چيزى تكيه كنم كه در آن، ستايشى متوجّه من نيست، يا از چيزى در امان باشم كه مرا در آن، عذرى نيست».
۱.
الزَّحيرُ: استطلاق البطن (الصحاح: ج 2 ص 668 «زحر»).
۲.
مكارم الأخلاق: ج 2 ص 276 ح 2634
۳.
منظور، امام كاظم يا امام رضا عليهماالسلام است.

احادیث دیگر این موضوع

۸