غلبه حق بر باطل در آخر زمان

امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه در آن، از پيامبر خدا ياد كرده است ـ: او نشانه حق را دربين ما به جا گذاشت. هر كس بر آن پيشى گيرد، منحرف مى گردد و هر كس از آن باز مانَد، از بين مى رود و هر كس همراه با آن باشد، به وى مى پيوندد. راهنماى آن، از سخن ناسنجيده پرهيزگر است كه دير به پا مى خيزد؛ امّا هر گاه قيام كند، چالاك است. زمانى كه شما به فرمان او گردن نهاديد و با انگشتانتان به او اشاره كرديد (او را بزرگ داشتيد)، مرگ او در مى رسد و او را مى بَرد و پس ازاو، آن قدر كه خدا خواهد، مى مانيد تا اين كه خداوندْ كسى را آشكار مى سازد كه شما را گرد آورد و پراكندگى تان را جمع كند. به آن كه طالب كار نباشد، دل مبنديد و از آن كه روى بر تافته است، نااميدنشويد؛ چرا كه شايد [تنها]يكى از دو پاى [دولت از

نهج البلاغةـ از خطبه على عليه السلام كه در آن به فتنه ها اشاره مى كند ـ: «هواپرستى را به هدايت، باز مى گردانَد، هنگامى كه مردم، هدايت را پيرو هواپرستى ساخته اند؛ ورأى آنان را پيرو قرآن مى كند، هنگامى كه آنان، قرآن را پيرو رأى خود كرده اند». [نيز از اين خطبه است:] «تا آن كه آتش جنگ، در بين شما برپا شود و [چون شيرى شرزه] دندان نشان دهد و [چون شترى ماده] پستان هايش پُرشير گردد؛ شيرى كه نوشيدنى آن، شيرين و عاقبتش زهرآگين است. بدانيد كه فردا، فردايى كه به گونه اى مى آيد كه شما نمى شناسيد، زمامدارى ازغيراينان (امويان)، كارگزاران آنان را بر رفتارهاى ناشايستشان مؤاخده مى كند وزمين، گنج هاى خود را براى او بيرون مى ريزد و كليدهاى آنها را تسليم وى مى كند. آن وقت، او روش عادلانه را به شما نشان

امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه در آن به فتنه ها اشاره دارد ـ: به آنچه هست و مورد انتظاراست، عجله نكنيد و آنچه را فردا خواهد آورد، دير نشماريد. چه بسيارشتابگرى كه چون به چيزى كه مى خواست، رسيد، دوست داشت كه كاش آن را نمى ديد! و چه قدر امروز به فردايى كه سپيده آن، خواهد دميد، نزديك است! اى مردم! وقت آن است كه هر وعده داده شده، درآيد و نزديك است آن چيزهايى را كه نمى شناسيد [از پرده]برآيد. آگاه باشيد كه هر كدام از ما [اهل بيت]آن فتنه ها را ببيند، ۶ با چراغى روشنى بخش، حركت خواهد كرد و در آنها بر جاى پاى صالحان، قدم خواهد برداشت تا در آن فتنه ها بند [از گردن ها]بگشايد، بنده اى آزاد كند، جمع [گمراهان]را پراكنده سازد و پراكندگى [مؤمنان] را به جمعيت بدل سازد و در نهان از مردم، [كارسازى

امام صادق عليه السلام:امير مؤمنان، در مدينه سخنرانى كرد، خدا را سپاس و ستايش گفت و برپيامبر صلى الله عليه و آله و خاندانش درود فرستاد و گفت: «پس از حمد و سپاس؛ خداوندخجسته و والا، جبّاران روزگار را از بين نمى برد، مگر پس از مهلت و زمان دادن، و او شكستن ستون فقرات امّت ها را جبران نمى كند، مگر پس از سختى و بلا. اى مردم! در كم تر از آنچه از سختى ها ديده و از دشوارى ها پشت سر گذاشته ايد، مايه پند است؛ ولى هر دارنده دلى، خردمند نيست و هر برخوردار ازگوشى، شنونده نيست و هر داراى چشمى، بينا نيست. بندگان خدا! در هر آنچه به شما مربوط است، نيكو بنگريد. سپس به سرزمين وسرگذشت كسانى كه خداوند به علم خود، آنان را رهبرى نمود، نيك بنگريد كه چه سان بر روش فرعونيان، برخوردار از باغ ها، چشمه ها، كشت ها و