حدیث دربارههوسرانى

دانشنامه امیرالمؤمنین(ع) ج ۱۱، ص ۲۴۶، ح ۵۴۰۷

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:آفَةُ النَّفسِ الوَلَهُ بِالدُّنيا. ۱

امام على عليه السلام:آفت نفس، شيفتگى به دنياست.

۱.غرر الحكم: ح 3926، عيون الحكم والمواعظ: ص 182 ح 3731 وفيه «العقل» بدل «النفس».

کلیدواژه‌ها دوزخ آنچه به دخول دوزخ می انجامد هوسرانی

احادیث دیگر این موضوع

۴

امام على عليه السلام:هر كس به چيزى [از دنيا] عشق ورزد، ديده اش را كور و دلش را بيمار ساخته است. چنين شخصى با چشمى بيمار مى نگرد و با گوشى ناشنوا مى شنود. به حتم، شهوت ها پرده خِردش را دريده اند، دنيا قلبش را ميرانده است، و نفسش شيفته دنيا گشته است.

امام على عليه السلام:نفس آدمى بر بد ادبى سرشته شده است، و هر بنده اى، مأمور به همراهىِ ادب شايسته است. نفس، طبق سرشت خود، در ميدان مخالفتْ گام برمى دارد، و بنده تلاش مى كند او را از خواستِ بد، برگرداند. هر گاه زمام نفس را رها كند، در فساد نفس، شريك شده است، و هر كس نفس خويش را در راه هوا (خواسته ها)ى آن يارى رساند، با نفس خويش در قتل خويش، همدست شده است.

امام على عليه السلام:سر دسته آفت ها، شيفته شدن به لذّت هاست.

امام على عليه السلام:خوش خدمتى به تن، دادن همه لذّت ها و شهوت ها و دستاوردها به آن است و در اين كار، هلاك جان است.