حدیث دربارهمن و على عليهماالسلام از يك درختيم
تاريخ دمشق عن أبي اُمامة الباهلي:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: خُلِقَ الأَنبِياءُ مِن أشجارٍ شَتّى، وخَلَقَني وعَلِيّا مِن شَجَرَةٍ واحِدَةٍ؛ فَأَنَا أصلُها، وعَلِيٌّ فَرعُها، وفاطِمَةُ لِقاحُها، وَالحَسَنُ وَالحُسَينُ ثَمَرُها، فَمَن تَعَلَّقَ بِغُصنٍ مِن أغصانِها نَجا، ومَن زاغَ هَوى.
ولَو أنَّ عَبدا عَبَدَ اللّهَ بَينَ الصَّفا وَالمَروَةِ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ألفَ عامٍ، ثُمَّ ألفَ عامٍ، ثُمَّ لَم يُدرِك مَحَبَّتَنا إلّا أكبَّهُ اللّهُ عَلى مَنخِرَيهِ فِي النّارِ، ثُمَّ تَلا: «قُل لَا أَسْـئلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى» ۱. ۲
تاريخ دمشقـ به نقل از ابو اُمامه باهلى ـ: پيامبر خدا فرمود: «پيامبران از درخت هاى گوناگون آفريده شده اند و خداوند، من و على را از يك درخت آفريده است. من ريشه آنم و على شاخه آن، و فاطمه باروَرىِ آن، و حسن و حسين، ميوه آن. هركس به شاخه اى از شاخه هايش چنگ زند، رستگار مى گردد، و كسى كه منحرف شود، نابود مى گردد، و اگر بنده اى هزار سال و هزار سال و سپس هزار سال، بين صفا و مروه خدا را عبادت كند، ولى محبّت ما را درنيابد، خداوند، او را بر بينى اش در آتش خواهد افكند». آن گاه اين آيه را خواند كه: «بگو: به ازاى آن [رسالت]، پاداشى از شما نمى خواهم، جز مهر ورزى با خويشاوندان [من]» . ۳