فاطمه ، دختر پيامبر

فاطمه عليهاالسلام دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از سخنان ايشان پس از درگذشت پدرش، هنگامى كه بر ابو بكر در آمد و او در بين گروه بسيارى از مهاجران، انصار و ديگران بود ـ: اى مردم! بدانيد كه من، فاطمه ام و پدرم محمّد صلى الله عليه و آله است. اوّلين و آخرين سخن را مى گويم. آنچه مى گويم، خطا نيست، و آنچه انجام مى دهم، بيرون از اندازه نيست: «قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است شما در رنج بيفتيد. به [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان، دلسوزِ مهربان است» . اگر خود را منسوب به او بدانيد و او را بشناسيد، مى دانيد كه او پدر من است، نه پدرِ زنان شما و برادرِ پسر عموى من است و نه برادرِ مردان شما. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به وسيله پدر من، شما را نجات داد، پس از آن حوادث و پس از

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: گروهى از زنان مهاجران و انصار، در بيمارى حضرت فاطمه عليهاالسلام به عيادتش رفتند و به وى گفتند: درود بر تو، اى دختر پيامبر خدا! حالت چگونه است؟ فرمود: «سوگند به خدا، ناخشنود از دنياتان و خشمگين بر مردانتان، صبح كردم. آنان را امتحان كردم و افكندم. آنان را آزمودم و از آنان، بيزار شدم. چه زشت اند سستْ رأيان، بد سخنان و سستْ نيزگان! «راستى چه زشت است آنچه براى خود پيش فرستادند كه [در نتيجه،] خدا بر ايشان خشم گرفت و پيوسته در عذاب مى مانند» . سوگند به خدا كه گناه آن را بر گردنشان آويختم و عارِ آن را بر چهره شان پاشيدم. بريده و به خاك ماليده باد [بينىِ] گروه ستمكاران! واى بر آنان! چگونه آن (حكومت) را از ابو الحسن دور ساختند؟! سوگند به خدا، جز شمشيرِ