من كشته خواهم شد

مسند ابن حنبلـ به نقل از زيد بن وهب ـ: على عليه السلام نزد گروهى از اهل بصره از خوارج رفت. در جمع آنان مردى به نام جعد بن بعجه بود. به آن حضرت گفت: يا على! تقوا پيشه كن، كه خواهى مُرد. على عليه السلام فرمود: «بلكه كشته خواهم شد. ضربتى بر اين، اين را رنگين مى سازد (يعنى محاسنش از خون سرش). عهدى است حتمى و تقديرى است مقدّر شده، و هر كه دروغ بندد، ناكام و زيانكار است».

مسند ابى يعلىـ به نقل از ابوالأسود دُئَلى از امام على عليه السلام ـ: عبد اللّه بن سلام پيش من آمد، در حالى كه پا در ركاب نهاده بودم و به من گفت: به عراق مرو. مى ترسم آن جا تيزى شمشير بر تو برسد. [عبد اللّه گويد:] على عليه السلام فرمود: «به خدا سوگند، پيامبر خدا مرا از آن آگاه ساخته است». ابو الأسود (راوى حديث) گويد: من مثل آن روز را هرگز نديده ام كه جنگاورى اين گونه از كشته شدن خويش خبر دهد.

الارشاد:امام على عليه السلام فرمود: «ماه رمـضان شـما را فرا رسيد، كه سرور ماه ها و آغاز سال است و آسياب حكومت در اين ماه مى چرخد. آگاه باشيد كه به يقينْ شما امسال در يك صف به حج خواهيد رفت و نشانه اش آن است كه من ميان شما نيستم». ياران آن حضرت مى گفتند: او خبر شهادت خويش را به ما مى دهد. پس در شب نوزده رمضانْ ضربت خورد و شب بيست و يكم همان ماه جان باخت.

امام صادق عليه السلامـ در يادكردِ آمدن مردى از يهود به نزد امير مؤمنان عليه السلام و پرسيدنش از برخى چيزها ـ: گفت: وصىّ پيامبر شما پس از او چه قدر زندگى مى كند؟ فرمود: «سى سال». پرسيد: پس از آن چه مى شود؟ مى ميرد يا كشته مى شود؟ فرمود: «كشته مى شود». ضربتى بر سرش فرود مى آيد و محاسنش خونين مى شود». گفت: به خدا كه درست گفتى. اين خبر به خطّ هارون و املاى موسى عليه السلام همين گونه است.

امام على عليه السلامـ در خطبه اش هنگامى كه خبر شهر انبار به ايشان رسيد ـ: آگاه باشيد، به خداوند سوگند، دوست داشتم پروردگارم مرا از ميان شما بيرون ببرد و به رضوانش برسانَد. مرگ در كمين من است. چه چيزى آن بدبخت ترين را از رنگين كردن آن، بازداشته است؟ (و دستش را به سر و محاسنش گذاشت) پيمانى بود كه به پيامبر اُمّى واگذاشته شد. هر كس افترا بست، زيان ديد و هر كس تقوا پيشه كرد، و [پاداش]نيكوتر را گواهى نمود، رهايى يافت.