انواع فرشتگان
7 حدیث
عنه عليه السلامـ أيضا ـ: ملائكةٌ خَلَقتَهُم و أسكَنتَهُم سَماواتِكَ، فلَيس فيهِم فَترَةٌ، و لا عِندَهُم غَفلَةٌ، و لا فيهِم مَعصيَةٌ، هُم أعلَمُ خَلقِكَ بكَ، و أخوَفُ خَلقِكَ مِنكَ، و أقرَبُ خَلقِكَ إلَيكَ، و أعمَلُهُم بطاعَتِكَ، لا يَغشاهُم نَومُ العُيونِ، و لا سَهوُ العُقولِ، و لا فَترَةُ الأبدانِ، لم يَسكُنوا الأصْلابَ، و لَم تَتَضَمّنْهُمُ ۱ الأرْحامُ، و لَم تَخلُقْهُم مِن ماءٍ مَهينٍ، أنشأتَهُم إنشاءً فأسكَنتَهُم سَماواتِكَ. ۲
امام على عليه السلامـ در وصف فرشتگان ـفرمود: فرشتگانى كه آنان را بيافريدى و در آسمان هاى خود جايشان دادى. در آنها نه سستى است و نه غفلتى و نه نافرمانى و نه معصيتى. آنان داناترين آفريدگانت نسبت به تو هستند و ترسانترين مخلوقاتت از تو و نزديكترين آفريدگانت به تو و عمل كننده ترين آنها به طاعت تو. نه خوابِ چشم ها، آنان را فرا مى گيرد و نه سهو و اشتباهِ خردها و نه سستىِ بدنها. در پشت ها [ى پدران]نبوده اند و در زهدان ها جاى نداشته اند. آنان را از آبى پست نيافريده اى، [بلكه]يكباره پديدشان آوردى و آن گاه در آسمان هاى خود جايشان دادى.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ الملائكةَ لا يأكُلونَ، و لا يَشرَبونَ، و لا يَنكِحونَ، و إنّما يَعيشونَ بِنَسيمِ العَرشِ. ۱
امام صادق عليه السلام:فرشتگان نه مى خورند، نه مى آشامند و نه ازدواج مى كنند؛ بلكه با نسيم عرش زندگى مى كنند.
۱.تفسير القمّي: 2/206.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:ثُمّ فَتَقَ ما بينَ السَّماواتِ العُلا، فمَلأهُنَّ أطوارا مِن مَلائكتِهِ: مِنهُم سُجودٌ لا يَركَعونَ، و رُكوعٌ لا يَنتَصِبونَ، و صافُّونَ لا يَتَزايَلونَ، و مُسَبِّحونَ لا يَسأمونَ، لا يَغشاهُم نَومُ العُيونِ، و لا سَهوُ العُقولِ، و لا فَترَةُ الأبدانِ، و لا غَفلَةُ النِّسيانِ.
و مِنهُم اُمَناءُ على وَحيهِ و ألسِنَةٌ إلى رُسُلِهِ، و مُختَلِفونَ (مُتَرَدِّدونَ) بِقَضائهِ و أمرِهِ.
و مِنهُمُ الحَفَظَةُ لعِبادِهِ، و السَّدَنَةُ لأبوابِ جِنانِهِ.
و مِنهُمُ الثّابِتَةُ في الأرَضِينَ السُّفلى أقدامُهُم، و المارِقَةُ مِن السَّماءِ العُليا أعناقُهُم، و الخارِجَةُ مِن الأقطارِ أركانُهُم، و المُناسِبَةُ لِقَوائمِ العَرشِ أكتافُهُم، ناكِسَةٌ دُونَهُ أبصارُهُم،
امام على عليه السلام:سپس ميان آسمان هاى برين را بشكافت و آن گاه آن شكاف ها را با فرشتگان گوناگون خود پر كرد. برخى از آنها كارشان سجده است و ركوع نمى كنند و برخى همواره در ركوعند و قامت راست نمى كنند. برخى صف كشيده اند و از جاى نمى جنبند. برخى تسبيح گويانند و به ستوه نمى آيند. نه خوابِ ديدگان آنها را فرا مى گيرد و نه سهو و اشتباهِ خردها و نه ضعف و سستىِ بدنها و نه غفلتِ برخاسته از فراموشى.
دسته اى از آنها امينانى بر وحى اويند و زبان هايى به سوى پيامبرانش و با حكم و فرمان او آمد و شد مى كنند [يا براى ارسال فرمان و حكم حق در رفت و آمدند].
دسته اى ديگر از آنها نگهبانان بندگان اويند و دربانان درهاى بهشتش. برخى از آنها پاهايشان در زمين هاى زيرين فرو رفته و استوار است و گردن هايشان از آسمان
۱.نهج البلاغة: الخطبة 1.
عنه عليه السلامـ في صفَةِ الملائكةِ ـ: و أنشَأهُم على صُوَرٍ مُختَلِفاتٍ، و أقدارٍ مُتَفاوِتاتٍ (مُؤتَلِفاتٍ)، اُولي أجنِحَةٍ، تُسَبِّحُ جَلالَ عِزَّتِهِ، لا يَنتَحِلونَ ما ظَهَرَ في الخَلقِ مِن صُنعِهِ.
و مِنهُم مَن هُو في خَلقِ الغَمامِ الدُلَّحِ، و في عِظَمِ الجِبالِ الشُمَّخِ، و في قَترَةِ الظّلامِ الأيهَمِ (أبهَم).
و مِنهُم مَن قد خَرَقَت أقدامُهُم تُخومَ الأرضِ السُّفلى، فهِيَ كَراياتٍ بِيضٍ قد نَفذَت في مَخارِقِ الهَواءِ، و تَحتَها ريحٌ هَفَّافَةٌ تَحبِسُها على حيثُ انتَهَت من الحُدودِ المُتَناهِيَةِ، قدِ استَفرَغَتهُم أشغالُ عِبادَتِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصف فرشتگان ـفرمود: آنان را به صورت هاى گوناگون و اندازه هاى متفاوت بيافريد. بالدارانى هستند كه شكوه عزّت و قدرت او را مى ستايند و آنچه از صُنع پروردگار در آفريدگان آشكار است به خود نمى بندند.
دسته اى از آنها درون ابرهاى انبوه و گرانبار، در كوههاى بلند و در كمينگاه تاريكى هاى گمراه كننده به سر مى برند و دسته اى از آنها پاهايشان لايه هاى زمين زيرين را شكافته و همچون پرچم هايى سفيد است كه در شكاف هاى فضا فرو رفته و در زير آنها نسيمى خوش وزان است كه آنها را در جاى خود نگه مى دارد، بندگى حق آنان را از هر كار ديگرى باز داشته است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 91.
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلامـ في الصَّلاةِ على حَمَلَةِ العَرشِ و كلِّ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ ـ: اللّهُمّ و حَمَلَةُ عَرشِكَ الّذينَ لا يَفتُرونَ مِن تَسبيحِكَ، و لا يَسأمونَ مِن تَقديسِكَ، و لا يَستَحسِرونَ مِن عِبادَتِكَ، و لا يُؤثِرونَ التّقصيرَ علَى الجِدِّ في أمرِكَ، و لا يَغفُلونَ عنِ الوَلَهِ إلَيكَ، و إسرافيلُ صاحِبُ الصُّورِ الشّاخِصُ الّذي يَنتَظِرُ مِنكَ الإذنَ و حُلولَ الأمرِ فيُنبِّهُ بالنَّفخَةِ صَرعى رَهائنِ القُبورِ، و مِيكائيلُ ذو الجاهِ عِندكَ و المَكانِ الرَّفيعِ مِن طاعَتِكَ، و جِبريلُ الأمينُ على وَحيكَ المُطاعُ في أهلِ سَماواتِكَ المَكينُ لَدَيكَ المُقَرَّبُ عِندَكَ، و الرُّوحُ الّذي هُو على ملائكةِ الحُجُبِ و الرُّوحُ الّذي هُو مِن أمرِكَ.
فصَلِّ علَيهِم و علَى
امام زين العابدين عليه السلامـ در درود فرستادن بر حاملان عرش و هر فرشته مقرّبى ـفرمود: بار خدايا! و حاملان عرشَت كه از تسبيح گويى تو سست نمى شوند و از تقديست به ستوه نمى آيند و از عبادتت درمانده نمى شوند و كوتاهى را بر كوشايى در امر تو ترجيح نمى دهند و از شيفتگى به تو غافل نمى گردند. و اسرافيل، آن صاحب صور كه چشم به راه و منتظر اجازه تو و فرا رسيدن فرمان توست، تا با دميدن [در صور]، مردگانِ گروگان گورها را بيدار كند. و ميكائيل كه نزد تو داراى منزلت است و در طاعت تو جايگاهى بلند دارد. و جبرئيل كه امين وحى توست و در ميان اهل آسمان هايت مطاع است و در پيشگاهت ارجمند و در درگاهت مقرّب است. و روح كه گماشته بر فرشتگانِ حجاب هاست. و روح (نام فرشته بسيار بزرگ) كه از عالم امر توست. پس، بر اين ها درود
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:خَلَقَ اللّهُ الملائكةَ مُختَلِفَةً، و قد رأى رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله جَبرئيلَ و لَهُ سِتُّمِائةُ جَناحٍ، على ساقِهِ الدُّرُّ مِثلُ القَطْرِ علَى البَقلِ، قد مَلأ ما بينَ السَّماءِ و الأرضِ.
إذا أمَرَ اللّهُ مِيكائيلَ بالهُبوطِ إلَى الدُّنيا صارَت رِجلُهُ اليُمنى في السَّماءِ السّابعَةِ و الاُخرى في الأرضِ السّابعَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند فرشتگان را گونه گون آفريده است و رسول خدا صلى الله عليه و آله جبرئيل را ديد كه ششصد بال داشت و بر ساق پايش دُردانه هايى بود همچون قطرات باران بر روى برگ گياهان و ميان آسمان و زمين را پر كرده بود.
هرگاه خداوند به ميكائيل فرمان دهد كه به دنيا فرود آيد، پاى راستش در آسمان هفتم قرار مى گيرد و پاى ديگرش در زمين هفتم.
۱.تفسير القمّي: 2/206.