حدیث دربارهانواع فرشتگان
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:ثُمّ فَتَقَ ما بينَ السَّماواتِ العُلا، فمَلأهُنَّ أطوارا مِن مَلائكتِهِ: مِنهُم سُجودٌ لا يَركَعونَ، و رُكوعٌ لا يَنتَصِبونَ، و صافُّونَ لا يَتَزايَلونَ، و مُسَبِّحونَ لا يَسأمونَ، لا يَغشاهُم نَومُ العُيونِ، و لا سَهوُ العُقولِ، و لا فَترَةُ الأبدانِ، و لا غَفلَةُ النِّسيانِ.
و مِنهُم اُمَناءُ على وَحيهِ و ألسِنَةٌ إلى رُسُلِهِ، و مُختَلِفونَ (مُتَرَدِّدونَ) بِقَضائهِ و أمرِهِ.
و مِنهُمُ الحَفَظَةُ لعِبادِهِ، و السَّدَنَةُ لأبوابِ جِنانِهِ.
و مِنهُمُ الثّابِتَةُ في الأرَضِينَ السُّفلى أقدامُهُم، و المارِقَةُ مِن السَّماءِ العُليا أعناقُهُم، و الخارِجَةُ مِن الأقطارِ أركانُهُم، و المُناسِبَةُ لِقَوائمِ العَرشِ أكتافُهُم، ناكِسَةٌ دُونَهُ أبصارُهُم، مُتَلفِّعونَ تَحتَهُ بأجنِحَتِهم، مَضروبَةٌ بينَهُم و بينَ مَن دُونَهُم حُجُبُ العِزَّةِ و أستارُ القُدرَةِ، لا يَتَوَهَّمونَ ربَّهُم بالتَّصويرِ، و لا يُجْرونَ عَليهِ صِفاتِ المَصنوعينَ (المَخلوقينَ)، و لا يَحُدُّونَهُ بالأماكِنِ، و لا يُشيرونَ إلَيهِ بالنَّظائرِ. ۱
امام على عليه السلام:سپس ميان آسمان هاى برين را بشكافت و آن گاه آن شكاف ها را با فرشتگان گوناگون خود پر كرد. برخى از آنها كارشان سجده است و ركوع نمى كنند و برخى همواره در ركوعند و قامت راست نمى كنند. برخى صف كشيده اند و از جاى نمى جنبند. برخى تسبيح گويانند و به ستوه نمى آيند. نه خوابِ ديدگان آنها را فرا مى گيرد و نه سهو و اشتباهِ خردها و نه ضعف و سستىِ بدنها و نه غفلتِ برخاسته از فراموشى.
دسته اى از آنها امينانى بر وحى اويند و زبان هايى به سوى پيامبرانش و با حكم و فرمان او آمد و شد مى كنند [يا براى ارسال فرمان و حكم حق در رفت و آمدند].
دسته اى ديگر از آنها نگهبانان بندگان اويند و دربانان درهاى بهشتش. برخى از آنها پاهايشان در زمين هاى زيرين فرو رفته و استوار است و گردن هايشان از آسمان برين برگذشته است و اعضايشان از كرانه هاى جهان بيرون زده و شانه هايشان با پايه هاى عرش مناسب است و ديدگانشان در زير عرش پايين افتاده و در بال هاى خود پيچيده اند و ميان آنها و فروترانشان حجاب هاى عزّت و پرده هاى قدرت زده شده است. پروردگارشان را در وهم به صورتى در نياورند و صفات آفريدگان را بر او روا ندارند و در جاى ها محدودش نكنند و با نظير و مانندها به او اشاره نكنند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 1.