پرهيز از كوتاهى در كار

امام على عليه السلام:كوتاهى كردن، مصيبت شخص توانا [بر انجام كار] است.

امام على عليه السلام:نتيجه كوتاهى در كار، پشيمانى است و نتيجه دور انديشى، سالم ماندن [از خسارت و دريغ].

امام على عليه السلام:از كوتاهى كردن بپرهيزيد كه آن موجب سرزنش است.

امام على عليه السلام:زنهار از كوتاهى كردن؛ زيرا كوتاهى كردن حسرت به بار مى آورد، آن گاه كه حسرت سودى ندارد.

امام على عليه السلام:خداوند سبحان طاعت [از خود]را غنيمتى قرار داده است كه در هنگام كوتاهىِ نا توانان [از به دست آوردن آن]زيركان آن را از آنِ خود مى كنند.

امام على عليه السلامـ در وصف اهل ذكر ـفرمود: آنان را در آن مقامات پسنديده و منزلتهايى كه مشهود [فرشتگانِ مقرّب]است در ذهن خود مجسّم كن كه چسان كار نامه هايشان را گشوده اند و براى هر كار خُرد و كلانى كه بدان فرمان داده شده اند، امّا در انجام آنها كوتاهى ورزيدند، يا از آن نهى شدند، امّا در ترك آنها كوتاهى كردند، از خود حساب مى كشند.

امام على عليه السلام:كسى كه بردبار (خردمند) باشد، در كار خود كوتاهى نكند و در ميان مردم با خوشنامى زندگى كند.

امام على عليه السلام:بهشت، خط پايان پيشتازان است و آتش، فرجام واماندگان.

امام صادق عليه السلام:هر كه كوتاهى كند در پرتگاه افتد.

امام صادق عليه السلام:سه چيز است كه هر كس در آنها كوتاهى ورزد ناكام ماند: درخواست از بخشنده، همنشينى با دانشمند و استمالت سلطان.

امام رضا عليه السلام:كوتاهى كردن، مصيبت توانايان است.

امام هادى عليه السلام:افسوسهاى ناشى از كوتاهى نمودن در كار را به ياد آر و دورانديشى را در پيش گير.