حدیث دربارهبى اعتبارى اقرار شخص مجبور

الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لَمّا سَألَهُ سُلَيمانُ بنُ خالِدٍ عن رَجُلٍ سَرَقَ سَرِقَةً فكابَرَ عَنها فضُرِبَ، فجاءَ بها بِعَينِها، هَل يَجِبُ علَيهِ القَطعُ؟ ـ: نَعَم، و لكنْ لوِ اعتَرَفَ و لم يَجِئْ بالسَّرِقَةِ لم تُقطَعْ يَدُهُ؛ لأنّهُ اعتَرَفَ عَلى العَذابِ. ۱

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سليمان بن خالد كه به ايشان عرض كرد: مردى دزدى كرده و انكار مى كند، ولى او را مى زنند و او مال مسروقه را مى آورد، آيا بايد دستش را قطع كرد؟ ـفرمود: آرى، اما اگر اقرار به دزدى كند ولى مال مسروقه را نياورد، قطع نمى شود؛ چون وى به كيفر عليه خود اعتراف كرده است.

۱.الكافي: 7/223/9.

کلیدواژه‌ها اقرار بی اعتباری اقرار شخص مجبور

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:من شهادت فاسق را جز بر ضدّ خودش نمى پذيرم.

امام صادق عليه السلام:سخن مؤمن درباره خودش، راست تر از سخن هفتاد مؤمن درباره اوست.

امام على عليه السلام:هر كه به سبب تهديد يا بازداشت يا شكنجه به گناهى كه حدّ دارد اقرار كند، اقرارش پذيرفته نيست و حدّ بر او جارى نمى شود.

امام على عليه السلام:كسى كه بر اثر شكنجه يا زندانى شدن يا ترساندن و يا تهديد اقرار كند، حدّى بر او جارى نمى شود.

امام باقر عليه السلام:على عليه السلام مى فرمود: كسى كه به كتك خوردن يا بسته شدنِ در غُل و زنجير يا زندان يا سرزنش و خشونت تهديد شود [و به دزدى اقرار كند] دستش قطع نمى شود و اگر اقرار نكند، به علت تهديد، حدّ از او ساقط مى شود.