حدیث دربارهتفسير مردانگى
الإمامُ الحسنُ عليه السلامـ لَمّا سألَهُ مُعاويَةُ عَنِ الكَرَمِ و النَّجدَةِ و المُروءَةِ ـأمّا الكَرَمُ فالتَّبَرُّعُ بالمَعروفِ، و الإعطاءُ قَبلَ السّؤالِ، و الإطعامُ في المَحْلِ. و أمّا المُروءَةُ فحِفظُ الرّجُلِ دِينَهُ، و إحرازُهُ نَفسَهُ مِن الدَّنَسِ، و قِيامُهُ بضَيعَتِهِ، و أداءُ الحُقوقِ، و إفشاءُ السّلامِ. ۱
امام حسن عليه السلامـ در پاسخ به سؤال معاويه از بزرگوارى و دليرى و مردانگى ـفرمود: امّا بزرگوارى (سخاوت) داوطلب شدن در احسان و نيكى است و دِهش پيش از خواهش و اطعام كردن در قحط سالى. و اما مردانگى آن است كه آدمى دين خود را نگه دارد و خويشتن را از آلودگى حفظ كند و به املاكش رسيدگى كند و حقوق را بپردازد و به همگان سلام گويد.
۱.نزهة النّاظر: 79/32.