حدیث دربارهگناهى كه هيچ كفّاره اى ندارد!
وسائل الشيعة:الحَلَبي عن الإمامِ الصّادقِ عليه السلام ـ في مُحرِمٍ أصابَ صَيدا، قال ـ: علَيهِ الكَفّارَةُ، قلتُ: فإن أصابَ آخَرَ؟ قالَ: إذا أصابَ آخَرَ فليسَ علَيهِ كَفّارَةٌ، و هو مِمَّن قالَ اللّهُ عَزَّ و جلَّ: «و مَن عادَ فَيَنْتَقِمُ اللّهُ مِنهُ» . ۱
وسائل الشيعهـ به نقل از حلبى ـ: امام صادق عليه السلام در پاسخ به سؤال درباره كسى كه در حال احرام صيدى كند فرمود: بايد كفّاره بدهد. عرض كردم: اگر براى بار دوم صيد كند؟ فرمود: اگر دوباره صيد كند، كفّاره اى بر او نيست [و از او پذيرفته نمى شود]و در شمار كسانى است كه خداوند عزّ و جلّ [درباره آنها]فرموده است: «و هر كه [بدان]باز گردد، پس خدا از او انتقام مى گيرد». ۲
۱.وسائل الشيعة: 9/245/4.
۲.اين دو روايت در بيان اين نكته مشتركند كه آيه شريفه، كفّاره را براى مُحرمانى قرار داده كه يا به اشتباه، صيد كرده اند و يا فقط يك بار به صورت عمد مرتكب اين گناه شده اند. و بيشتر از اين، چنان گناه سنگينى دارد كه كفّاره ياراى سبك كردن آن را ندارد و بلكه گنه كار عقوبت آن را بايد در سراى آخرت تحمّل نمايد.