باختن در دنيا و آخرت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خواسته هاى خود را در دنيا برآورده سازد، ميان او و خواسته هايش در آخرت، مانع ايجاد مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لقمان عليه السلام گفت: «. هر كه دنيا را بر آخرت برگزيند، به دنيا نمى رسد، و به مُلك آخرت [نيز] دست نمى يابد».

امام صادق عليه السلام:لقمان عليه السلام گفت: «. هر كه دنيا را بر آخرت برگزيند، هر دوى آنها را مى بازد: اين، از بين مى رود، و به آن، دست نمى يابد».

لقمان عليه السلام ـ در سفارش به فرزندش ـ:فرزندم! دنيايت را به آخرتت بفروش تا هر دوى آنها را ببَرى، و آخرتت را به دنيايت مفروش كه هر دوى آنها را مى بازى.

امام على عليه السلام:هر كه آخرتش را به دنيايش بفروشد، هر دوى آنها را از كف مى دهد.

امام على عليه السلام:هر كس بهشت جاويدان را به دنياى گذرا بفروشد، بدبخت مى شود و در اين معامله زيان مى كند.

امام على عليه السلام:دنيايت را با از بين بردن دينت آباد مكن كه در اين صورت، از زيانكارترين مردمان خواهى بود.

امام على عليه السلام:اى گروه هاى مردم! پروامندى از خداوند، در پيش گيريد؛ زيرا چه بسيار است آرزومندِ چيزى كه به آن نمى رسد، و سازنده بنايى كه در آن، [مهلتِ [سكونت نمى يابد، و گرد آورنده مالى كه به زودى آن را [براى ديگران] بر جاى مى گذارد، و شايد آن را از راه نادرست، يا از نپرداختن حقّى، گرد آورده است. [در اين صورت،] از حرام به آن رسيده و با اين كار، گناهانى به دوش كشيده است. پس وزر و وبال آن را بر عهده مى گيرد، و با افسوس و اندوه بر پروردگارش وارد مى شود. او دنيا و آخرت را زيان كرده است و اين، همان زيان آشكار است.

امام على عليه السلام:زيانكارترينِ مردم، كسى است كه دنيا را به جاى آخرت بپذيرد.

امام على عليه السلام:پر زيان ترين معامله و بى حاصل ترين تلاش را آن مردى كرده كه بدنش را در رسيدن به آرزوهايش فرسوده و مقدّرات، او را در رسيدن به خواستش يارى نكرده اند، و در نتيجه، با آه و حسرت ها از دنيا رفته و با كوله بارى از گناه، ره سپار آخرت شده است.

امام على عليه السلام:كيست زيانكارتر از آن كه آخرت را با دنيا عوض كند؟

امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ:چه پر زيان است معاملت شاهان ـ مگر آن كسى كه خدا نگاهش بدارد ـ كه آخرت را به خوابى فروختند!

امام على عليه السلام:كيست مغبون تر از آن كه جهانِ باقى را به دنياى فانى فروخت؟!

امام على عليه السلام:مردم، سه دسته اند: زاهدِ مصمّم، شكيبا در مبارزه با هوس، و خواهنده و پيرو خواهش هاى نفسانى. زاهد، آنچه را خداوند به او مى دهد، از سرِ شادى بزرگ نمى شمارد و آنچه را كه از دست مى دهد، از سر افسوس، بزرگ نمى داند. شكيبا، نفْسش او را به سوى دنيا كشانْد؛ امّا او آن را باز داشت، و نفْسش به لذّت هاى آن چشم دوخت؛ ليكن او مانعش شد. و خواهنده، نفْسش او را به دنيا فرا خواند و او اجابتش كرد و به برگزيدن دنيا [بر آخرت] دستورش داد و او اطاعتش كرد، و بدين ترتيب، آبروى خويش را لكّه دار ساخت، و به خاطر دنيا شرافت خود را به پستى كشاند، و آخرتش را تباه كرد.

امام على عليه السلام:به دنيا راغب مشو كه آخرتت تباه مى گردد.

امام على عليه السلام:هر كه براى دنيا كار كرد، زيان كرد.

امام على عليه السلام:اگر خواهان دنيا شويد، زيان مى كنيد و نابود مى گرديد.

امام على عليه السلام:به هر آنچه نابود مى شود و از كف مى رود، رغبت مكن كه اين (رغبت)، خود، بالاترين زيان است.

امام على عليه السلام:تو هرگز خداوند سبحان را با عملى كه برايت زيانبارتر از دنيادوستى است، ملاقات نخواهى كرد.