سراى زندگىِ حقيقى

امام على عليه السلام ـ از دعاى ايشان در روز صفّين ـ:بارخدايا! از تو درخواست مى كنم. تا وقتى مرا در زمينت سكونت [و عمر] مى دهى، همواره به ياد خودت كوشا [يم] بدارى. و هر گاه مرگ ـ كه از آن گريزى نيست ـ مرا فرا مى رسد، مردنم را كشته شدن در راه خودت به دست بدترينْ آفريده ات قرار بده، و در آن سراى زندگى [ـِ حقيقى]، مرا در ميان زندگانى كه نزد تو روزى مى خورند، جاى ده.

امام صادق عليه السلام:على بن الحسين (امام زين العابدين) عليه السلام اين دعا را مى خواند.: «معبود من! از شرّ دنيا و از شرّ هر آنچه در دنياست، به تو پناه مى برم. دنيا را بر من، زندان مگردان و جدايى از آن را مايه اندوهم قرار مده. مرا از فتنه سراى دنيا چنان به سراى زندگى [حقيقى] ببَر كه از من خشنود باشى و اعمالم در آن، پذيرفته شده باشد».

امام صادق عليه السلام:بارخدايا! از شرّ دنيا و شرّ اهل دنيا و شرّ آنچه در دنياست، به تو پناه مى برم. بارخدايا! دنيا را بر من، زندان مگردان و جدايى از آن را مايه اندوهم مساز. از فتنه دنيا پناهم بده و اعمالم در آن را پذيرفته درگاهت و تلاش هايم را مورد قدردانى خود قرار بده تا بدين وسيله به سراى زندگى [ـِ حقيقى [و سكونتگاه نيكان، نايل آيم.