حدیث دربارهگردآمدن مردم با محبوبشان

الأمالي للطوسي عن عبداللّه‏ بن الحسن عن آبائه: أتى رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهفَقالَ: يا رَسولَ اللّه‏ِ، رَجُلٌ يُحِبُّ مَن يُصَلّي ولا يُصَلّي إلاَّ الفَريضَةَ، ويُحِبُّ مَن يَتَصَدَّقُ ولا يَتَصَدَّقُ إلاّ بِالواجِبِ، ويُحِبُّ مَن يَصومُ ولا يَصومُ إلاّ شَهرَ رَمَضانَ؟ فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: المَرءُ مَعَ مَن أحَبَّ. ۱

الأمالى طوسى ـ از عبداللّه‏ بن الحسن، از پدرانش ـ : مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! كسى نمازگزاران را دوست مى‏دارد؛ امّا خود، جز نمازهاى واجب را نمى‏گزارد. صدقه دهندگان و زكات دهندگان را دوست مى‏دارد؛ امّا خود، جز زكات واجب را نمى‏پردازد. روزه‏گيران را دوست مى‏دارد؛ امّا جز ماه رمضان را روزه نمى‏گيرد. پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهفرمود: «انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد».

۱.الأمالي للطوسي: 621 / 1281، بحار الأنوار: 68 / 70 / 128؛ وراجع المتحابّين في اللّه‏: 71 وزاد فيه «ويحبّ الذاكرين ولا يذكر إلاّ قليلاً ويحبّ المتصدّقين ولا يتصدّق إلاّ قليلاً ويحبّ المجاهدين إلاّ قليلاً وهو في ذلك يحبّ اللّه‏ ورسوله والمؤمنين».

کلیدواژه‌ها دوستی مردم آثار دوستی گردآمدن مردم با محبوبشان

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركس مردمى را دوست بدارد، [در روز قيامت] با آنان گرد خواهد آمد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركس مردمى را به سبب كردارشان دوست بدارد، روز قيامت، جزو آنان گرد خواهد آمد و مانند آنان محاسبه خواهد شد؛ اگرچه كردارش چون كردار آنان نباشد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بنده، در گرو گمانش درباره خداوند عز و جلاست و در روز قيامت، كنار كسانى قرار مى‏گيرد كه دوستشان دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: اى ابن مسعود! صالحان را دوست بدار كه انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد. اگر توان نيكوكارى ندارى، پس عالمان را دوست بدار كه [خداوند] مى‏فرمايد: «هركه از خدا و پيامبرش اطاعت كند، همراه كسانى خواهد بود كه خدا نعمتشان داده است، چون انبيا و صدّيقان و شهيدان و صالحان؛ و اينان، چه نيكو رفيقان‏اند» .

صحيح البخارى ـ به نقل از عبداللّه‏ بن مسعود ـ : مردى نزد پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! درباره كسى كه مردمى را دوست دارد، امّا به آنان نپيوسته است، چه مى‏گويى؟ پيامبر خدا فرمود: «انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد».

مسند ابن حنبل ـ به نقل از ثابت بنانى، از اَنَس ـ : مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مردىْ ديگرى را دوست مى‏دارد؛ امّا نمى‏تواند كارهايى همچون او انجام دهد. پيامبر خدا فرمود: «انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد». انس گفت: جز به اسلام آوردن، هرگز نديدم ياران پيامبر خدا به چيزى همچون اين سخن، شادمان شده باشند.

صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس ـ : من و پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهبيرون از مسجد بوديم كه مردى در كنار درِ مسجد، ما را ديد و گفت: اى پيامبر خدا! روز قيامت، كى است؟ پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: «چه براى آن آماده كرده‏اى؟». گويى آن مرد، [اظهار]فروتنى كرد و سپس گفت: اى پيامبر خدا! براى آن، روزه و نماز و صدقه فراوانى آماده نكرده‏ام؛ ليكن خدا و پيامبرش را دوست مى‏دارم. حضرت فرمود: «تو همراه كسى هستى كه دوستش مى‏دارى».

امام باقر عليه‏السلام: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! نمازگزاران را دوست دارم؛ امّا خودْ نماز نمى‏خوانم. روزه‏گيران را دوست دارم؛ امّا خودْ روزه نمى‏گيرم. پيامبر خدا به او فرمود: «تو همراه كسى هستى كه دوستش دارى و بهره‏ات همان است كه به دست آورده‏اى».