حدیث دربارهگردآمدن مردم با محبوبشان

الإمام عليّ عليه‏السلام: لَو صُمتَ الدَّهرَ كُلَّهُ، وقُمتَ اللَّيلَ كُلَّهُ، وقُتِلتَ بَينَ الرُّكنِ وَالمَقامِ، بَعَثَكَ اللّه‏ُ مَعَ هَواكَ بالِغا ما بَلَغَ؛ إن في جَنَّةٍ فَفي جَنَّةٍ وإن في نارٍ فَفي نارٍ. ۱

امام على عليه‏السلام: اگر همه روزها را روزه بگيرى و همه شب‏ها را به نماز بِايستى و ميان رُكْن و مقام [كعبه]كشته شوى، باز خداوند، تو را با علاقه‏ات برخواهد انگيخت، هرچه كه باشد. اگر بهشتى باشد، پس بهشتى [خواهى بود]و اگر دوزخى باشد، پس دوزخى.

۱.الغارات: 2 / 588 عن حبّة العرني، بحار الأنوار: 39 / 295 / ذيل ح 96 و ج 68 / 75 / ذيل ح 133؛ شرح نهج البلاغة: 4 / 105 عن حبّة العرني وزاد في صدره «من أحبّني كان معي».

کلیدواژه‌ها دوستی مردم آثار دوستی گردآمدن مردم با محبوبشان

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركس مردمى را دوست بدارد، [در روز قيامت] با آنان گرد خواهد آمد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هركس مردمى را به سبب كردارشان دوست بدارد، روز قيامت، جزو آنان گرد خواهد آمد و مانند آنان محاسبه خواهد شد؛ اگرچه كردارش چون كردار آنان نباشد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: بنده، در گرو گمانش درباره خداوند عز و جلاست و در روز قيامت، كنار كسانى قرار مى‏گيرد كه دوستشان دارد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: اى ابن مسعود! صالحان را دوست بدار كه انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد. اگر توان نيكوكارى ندارى، پس عالمان را دوست بدار كه [خداوند] مى‏فرمايد: «هركه از خدا و پيامبرش اطاعت كند، همراه كسانى خواهد بود كه خدا نعمتشان داده است، چون انبيا و صدّيقان و شهيدان و صالحان؛ و اينان، چه نيكو رفيقان‏اند» .

صحيح البخارى ـ به نقل از عبداللّه‏ بن مسعود ـ : مردى نزد پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! درباره كسى كه مردمى را دوست دارد، امّا به آنان نپيوسته است، چه مى‏گويى؟ پيامبر خدا فرمود: «انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد».

مسند ابن حنبل ـ به نقل از ثابت بنانى، از اَنَس ـ : مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مردىْ ديگرى را دوست مى‏دارد؛ امّا نمى‏تواند كارهايى همچون او انجام دهد. پيامبر خدا فرمود: «انسان، همراه كسى است كه دوستش مى‏دارد». انس گفت: جز به اسلام آوردن، هرگز نديدم ياران پيامبر خدا به چيزى همچون اين سخن، شادمان شده باشند.

صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس ـ : من و پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آلهبيرون از مسجد بوديم كه مردى در كنار درِ مسجد، ما را ديد و گفت: اى پيامبر خدا! روز قيامت، كى است؟ پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: «چه براى آن آماده كرده‏اى؟». گويى آن مرد، [اظهار]فروتنى كرد و سپس گفت: اى پيامبر خدا! براى آن، روزه و نماز و صدقه فراوانى آماده نكرده‏ام؛ ليكن خدا و پيامبرش را دوست مى‏دارم. حضرت فرمود: «تو همراه كسى هستى كه دوستش مى‏دارى».

امام باقر عليه‏السلام: مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! نمازگزاران را دوست دارم؛ امّا خودْ نماز نمى‏خوانم. روزه‏گيران را دوست دارم؛ امّا خودْ روزه نمى‏گيرم. پيامبر خدا به او فرمود: «تو همراه كسى هستى كه دوستش دارى و بهره‏ات همان است كه به دست آورده‏اى».