حدیث دربارهظاهرسازى

عنه عليه‏السلام ـ في فِتنَةِ بَني اُمَيَّةَ ـ : كانَ أهلُ ذلِكَ الزَّمانِ ذِئابا، و سَلاطينُهُ سِباعا، وأوساطُهُ اُكّالاً، و فُقَراؤُهُ أمواتا، و غارَ الصِّدقُ، و فاضَ الكَذِبُ، وَ استُعمِلَتِ المَوَدَّةُ بِاللِّسانِ، و تَشاجَرَ النّاسُ بِالقُلوبِ. ۱
امام على عليه‏السلام ـ درباره فتنه بنى‏اميّه ـ : مردم آن روزگار، [همچون]گرگ‏هايند و حاكمانش درندگان، و مردم ميانه‏حال آن، پرخوران و فقيرانش مردگان. راستى ناپديد مى‏گردد و دروغ، سرريز مى‏گردد و دوستىِ زبانى به كار بسته مى‏شود و مردم، به دل با يكديگر دشمنى مى‏كنند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 108، غرر الحكم: 6438: وفيه ذيله.

احادیث دیگر این موضوع

۶