حدیث دربارهنهى از جدايى

الكافى ـ به نقل از مُفَضَّل ـ : شنيدم كه امام صادق عليه‏السلاممى‏فرمود: «هرگاه دو تَن از يكديگر بِبُرند، يكى از آن دو، مستوجب دورى [از رحمت خدا] و لعنت مى‏شود و چه بسا كه هر دوىِ آنان مستحقّ لعنت شوند». مُعتِّب به ايشان گفت: خدا مرا قربانت كند! اين يك [كه از برادرش بريده است]، ستمكار است. اما ستمديده چه گناهى دارد؟ فرمود: «زيرا برادرش را به پيوند فرا نمى‏خواند و سخن [ناخوشايند]او را نشنيده نمى‏گيرد. شنيدم پدرم مى‏گفت: هرگاه دو تن نزاع كنند و يكى ديگرى را مغلوب اقتدار خود سازد، [لازم است] آن ستمديده به سوى دوستش بازگردد، و تا آن جا [كوتاه بيايد] كه به او بگويد: "اى برادر! من ستمكارم"، تا آن كه هجران ميان خود و دوستش را برطرف سازد كه خداوند متعال، داورى عادل است و حقّ ستمديده را از ستمكار مى‏گيرد».