حدیث دربارهنهى از جدايى

الكافي عن مرازم بن حكيم: كانَ عِندَ أبي عَبدِاللّه‏ِ عليه‏السلام رَجُلٌ مِن أصحابِنا يُلَقَّبُ شَلقانَ، وكانَ قَد صَيَّرَهُ في نَفَقَتِهِ، وكانَ سَيِّئَ الخُلُقِ، فَهَجَرَهُ. فَقالَ لي يَوما: يا مُرازِمُ، (و) تُكَلِّمُ عيسى؟ فَقُلتُ: نَعَم. فَقالَ: أصَبتَ، لا خَيرَ فِي المُهاجَرَةِ. ۱

الكافى ـ به نقل از مُرازِم بن حكيم ـ : يكى از ياران ما (عيسى بن ابى منصور) كه شَلقان ۲ لقب داشت، نزد امام صادق عليه‏السلاممى‏زيست و كارهاى مالى و تهيه ما يحتاج امام عليه‏السلام را به عهده داشت. او به سبب تندخويى‏اش از امام بريد. پس امام، روزى به من فرمود: «اى مُرازِم! آيا با عيسى سخن خواهى گفت (واسطه صلح خواهى شد)؟». گفتم: آرى. فرمود: «بسيار خوب! خيرى در هجران نيست».

۱.الكافي: 2 / 344 / 4، بحار الأنوار: 75 / 185 / 4.

۲.شَلْقان، شُهرت عيسى بن منصور است و مقصود از نزد ايشان بودن، نه حضور هميشگى در محضر ايشان، بلكه به معناى بر عهده داشتن كارهاى منزل آن حضرت بود (مرآة العقول: 10 / 361).

کلیدواژه‌ها دوستی مردم دشمنی با یکدیگر نهی از جدایی

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هر كس يك سال از برادرش دورى كند، مانند آن است كه خونش را بريزد.

امام على عليه‏السلام: از هيچ دوستى مَبُر، گر چه كافر شود.

امام على عليه‏السلام ـ به هنگام رحلتش ـ : فرزندانم! پايبند پيوند با يكديگر، بخشش به يكديگر و نيكى در حقّ يكديگر باشيد و از گسستن از يكديگر، رويگردانى از يكديگر و جدايى بپرهيزيد.

امام على عليه‏السلام: پايبند پيوند با يكديگر و موافقت با هم باشيد و از گسستن از يكديگر و هجران يكديگر بپرهيزيد.

امام على عليه‏السلام: از برادرت تنها به سبب گمان، مَبُر و پيش از پى‏جويى و بازخواست [در مورد علّت رفتارى كه تو را رنجانده است]، از او جدا مشو. يعنى فقط به خاطر بدگمانى به دوستى و صميميت دوستت و يا گنهكارى او، از او مَبُر و چون خلافى از او به تو رسيد از او بپرس كه چرا چنين كارى را كرده و يا آن سخن را گفته است؛ زيرا ممكن است عُذرش را به تو بگويد و تو را قانع كند. پس پيش از اين پرس و جو، از او مَبُر.

امام على عليه‏السلام: خيرى در آن كه بى هيچ جرمى از برادرش دورى مى‏كند، نيست.

امام على عليه‏السلام: هرگاه [با كسى] دشمنى كردى، [از او]مَبُر [و راهى براى بازگشت بگذار].

امام على عليه‏السلام: چه زشت است بريدن [از كسى]پس از پيوند، بى‏مهرى پس از برادرى، دشمنى پس از صفا [ى دوستى] و از ميان رفتن الفت پس از استوارى آن.