حدیث دربارهنهى از جدايى

عنه عليه‏السلام: قامَ رَجُلٌ يُقالُ لَهُ هَمّامٌ ـ وكانَ عابِدا ناسِكا مُجتَهِدا ـ إلى أميرِ المُؤمِنينَ عليه‏السلاموهُوَ يَخطُبُ، فَقالَ: يا أميرَ المُؤمِنينَ، صِف لَنا صِفَةَ المُؤمِنِ كَأَنَّنا نَنظُرُ إلَيهِ. فَقالَ: يا هَمّامُ، المُؤمنُ. لا يَهجُرُ أخاهُ، ولا يَغتابُهُ، ولا يَمكُرُ بِهِ. ۱

امام صادق عليه‏السلام: در حالى كه امير مؤمنان خطبه مى‏خواند، مردى عبادت‏پيشه، پرهيزگار و كوشا [در راه خدا] به نام همّام، برخاست و گفت: اى «امير مؤمنان! شخص مؤمن را چنان براى ما وصف كن كه گويى او را مى‏بينيم». حضرت فرمود: «اى همّام! مؤمن. از برادرش نمى‏بُرد، غيبتش را نمى‏كند و به او نيرنگ نمى‏زند».

۱.الكافي: 2 / 226 / 1 عن عبداللّه‏ بن يونس.

کلیدواژه‌ها دوستی مردم دشمنی با یکدیگر نهی از جدایی

احادیث دیگر این موضوع

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: هر كس يك سال از برادرش دورى كند، مانند آن است كه خونش را بريزد.

امام على عليه‏السلام: از هيچ دوستى مَبُر، گر چه كافر شود.

امام على عليه‏السلام ـ به هنگام رحلتش ـ : فرزندانم! پايبند پيوند با يكديگر، بخشش به يكديگر و نيكى در حقّ يكديگر باشيد و از گسستن از يكديگر، رويگردانى از يكديگر و جدايى بپرهيزيد.

امام على عليه‏السلام: پايبند پيوند با يكديگر و موافقت با هم باشيد و از گسستن از يكديگر و هجران يكديگر بپرهيزيد.

امام على عليه‏السلام: از برادرت تنها به سبب گمان، مَبُر و پيش از پى‏جويى و بازخواست [در مورد علّت رفتارى كه تو را رنجانده است]، از او جدا مشو. يعنى فقط به خاطر بدگمانى به دوستى و صميميت دوستت و يا گنهكارى او، از او مَبُر و چون خلافى از او به تو رسيد از او بپرس كه چرا چنين كارى را كرده و يا آن سخن را گفته است؛ زيرا ممكن است عُذرش را به تو بگويد و تو را قانع كند. پس پيش از اين پرس و جو، از او مَبُر.

امام على عليه‏السلام: خيرى در آن كه بى هيچ جرمى از برادرش دورى مى‏كند، نيست.

امام على عليه‏السلام: هرگاه [با كسى] دشمنى كردى، [از او]مَبُر [و راهى براى بازگشت بگذار].

امام على عليه‏السلام: چه زشت است بريدن [از كسى]پس از پيوند، بى‏مهرى پس از برادرى، دشمنى پس از صفا [ى دوستى] و از ميان رفتن الفت پس از استوارى آن.