دل شب

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شبى كه به آسمان برده شدم. به من ندا آمد كه: «. اى محمّد! هر كس به من يا غير من حاجتى محرمانه داشته باشد، هر حاجتى كه باشد، در خلوت دل شب، با حالِ طهارت، مرا بخواند و بگويد:.».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده هر گاه در دلِ شب تار با سروَرش خلوت كند و به راز و نياز با او پردازد، خداوند، نور را در دلش استوار مى گردانَد و هر گاه بگويد: «خداى من، خداى من!»، خداوند جليل مى فرمايد: «بله، بنده من! از من بخواه تا عطايت كنم؛ به من توكّل كن، تا كارسازى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مسلمانى نيست كه شب را با طهارت و ذكر بخوابد و پاسى از شب برخيزد و از خداوند، خيرى از دنيا و آخرت بخواهد، مگر اين كه آن را به او عطا فرمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه نيمى از شب يا يكْ سومِ شب گذشت، خداوند عز و جل به منادى اى مى فرمايد كه ندا دهد: «آيا كسى هست كه دعا كند تا دعايش مستجاب شود؟ آيا كسى هست كه درخواست كند تا درخواستش برآورده شود؟ آيا كسى هست كه آمرزش طلبد تا او را بيامرزم؟ آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه اش پذيرفته گردد؟».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، مهلت مى دهد تا آن گاه كه چون نيمى از شب يا دو سومِ آن گذشت، مى فرمايد: زنهار! بندگانم از غير من نخواهند. هر كس مرا بخواند، پاسخش مى دهم. هر كس از من بخواهد، به او دهم. هر كس از من آمرزش بطلبد، او را مى آمرزم، تا آن گاه كه سپيده بدمد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب، ساعتى است كه هيچ مرد مسلمانى در آن ساعت، خيرى از امور دنيا و آخرت از خداوند نخواهد، مگر اين كه آن را به او عطا مى فرمايد. اين ساعت، در هر شبى هست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيامبرِ خدا داوود عليه السلام را پاسى از شب بود كه در آن، خانواده اش را بيدار مى كرد و مى فرمود: «اى خانواده داوود! برخيزيد و نماز بخوانيد؛ زيرا اين، پاسى است كه خداوند در آن، دعا را مستجاب مى كند، مگر دعاىِ جادوگر يا باجگير را».

امام على عليه السلامـ به نَوف بِكالى ـ: اى نوف! داوود عليه السلام در چنين لحظه اى از شب برخاست و گفت: «اين، لحظه اى است كه هر بنده اى در آن دعا كند، دعايش مستجاب مى شود، مگر آن كه باجگير يا نماينده حاكم ۴ يا پاسبان ۵ يا تَنبورنواز و يا تُنبك زن باشد».

امام باقر عليه السلامـ در سفارش به جابر جُعفى ـ: با بازگشتِ (/ توبه) نيكو، خويشتن را در معرض رحمت و عفو خدا قرار ده، و براى بازگشت نيكو از دعاى خالصانه و مناجات در دلِ شب، كمك بگير.

امام باقر عليه السلام:هنگامى كه يكْ سومِ شب مى گذرد، منادى اى ندا مى دهد: اى جوياى خير! بيا؛ اى طالب شر! بس كن. آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه اش پذيرفته گردد؟ آيا كسى هست كه آمرزش بطلبد تا آمرزيده شود؟ آيا كسى هست كه درخواست كند تا عطا شود؟ تا آن گاه كه خورشيد سر بزند [پيوسته، اين ندا را در مى دهد].

امام صادق عليه السلام:هر كه شب را با وضو بخوابد، آن شب، بسترش مسجد اوست و اگر برخيزد و نماز بخواند و سپس به ذكر خدا بپردازد، هر چه از خدا بخواهد، به او عطا مى فرمايد.

الكافىـ به نقل از عمر بن اُذَينه ـامام صادق عليه السلام فرمود: «در شب، ساعتى است كه هر بنده مسلمانى در آن نماز بخواند و به درگاه خداوند عز و جل دعا كند، هر شب، دعايش مستجاب مى شود». گفتم: خداوند، تو را نيكو بدارد! آن، چه ساعتى از شب است؟ فرمود: «هر گاه نيمى از شب سپرى شد، در يكْ ششم اوّلِ نيمه باقى مانده».

تهذيب الأحكامـ به نقل از عبده سابورى ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: قربانت گردم! مردم از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت مى كنند كه پاسى از شب هست كه هر بنده مؤمنى در آن دعايى بكند، دعايش مستجاب مى شود؟ فرمود: «درست است». گفتم: آن، چه ساعتى است؟ فرمود: «از نيمه شب تا يكْ سومِ باقى مانده». گفتم: فقط يك شب، چنين است يا هر شب؟ فرمود: «هر شب».

امام مهدى عليه السلامـ در دعاى علوىِ مصرى ـ: بار خدايا! تو آنى كه در نيمه هاى هر شب، ندا مى دهى: «آيا كسى هست كه درخواستى كند تا عطايش كنم؟ آيا كسى هست كه دعايى كند تا اجابتش كنم؟ آيا كسى هست كه آمرزش بطلبد تا او را بيامرزم؟ آيا كسى هست كه اميدى داشته باشد تا او را به اميدش برسانم؟ آيا كسى هست كه آرزويى داشته باشد تا او را به آرزويش برسانم؟ اينك من، گدايى بر آستان تواَم، مستمندى بر درگاه تواَم، ناتوانى بر درِ توام، درويشى بر درگاه تواَم، آرزومندى در آستانِ توام، عطاى تو را مى طلبم و به رحمت تو اميد بسته ام، آرزومندِ عفو توام، و آمرزشِ تو را مى جويم.