پيش دستى كردن در دعا

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا را پاس بدار، تا تو را پاس بدارد و خدا را پاس بدار، تا او را در برابر خود بيابى. در هنگام آسايش خدا را بشناس، تا در هنگام سختى، او تو را بشناسد. هرگاه چيزى خواستى، از خدا بخواه و هرگاه كمكى طلبيدى، از خداوند عز و جل بطلب.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خوش دارد كه خداوند، در سختى ها و گرفتارى ها دعايش را بپذيرد، در هنگام آسايش و خوشى، بسيار دعا كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه بنده در هنگام آسايش، پروردگارش را ياد كند، خداوند، در هنگام رنج و گرفتارى به يارى اش مى آيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه بنده، به واسطه آنها به خواست هاى دنيا و آخرت مى رسد: شكيبايى در گرفتارى ها، خرسندى به قضاى الهى، و دعا كردن در هنگام برخوردارى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه روزى هر كس شود، خير هر دو سرا روزىِ او شده است: خرسندى به قضاى الهى، شكيبايى بر بلا، و دعا كردن در هنگام آسايش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يونسِ پيامبر عليه السلام آن گاه كه در شكم ماهى صدا زد، گفت: بار خدايا! معبودى جز تو نيست. وارسته اى تو! من، خود از ستمكاران بودم. اين دعا، عرش را به شفقت آورد. فرشتگان گفتند: بار پروردگارا! اين آوايى ضعيف و آشنا از سرزمينى غريب است! خداوند فرمود: «او را نمى شناسيد؟». گفتند: او كيست، اى پروردگار ما؟ فرمود: «او بنده من، يونس است». فرشتگان گفتند: همان بنده ات يونس كه همواره، هر عملِ او را فراز مى آوردى و مى پذيرفتى و دعايش را اجابت مى كردى؟ فرمود: «آرى». گفتند: پروردگارا! آيا به [سبب] آنچه در هنگام آسايش انجام مى داد، رحم نمى آورى و او را از بلا نمى رهانى؟ فرمود: «چرا» و به ماهى دستور داد تا او را در خشكى افكند.

امام على عليه السلام:پيش از نازل شدن بلا، دعا كنيد.

امام على عليه السلام:هيچ بلازده اى، هرچند گرفتارىِ او بزرگ باشد، به دعا كردن سزاوارتر از كسى نيست كه در عافيت به سر مى بَرد، امّا از بلا ايمن نيست.

امام زين العابدين عليه السلام:چيزى مانند پيش دستى در دعا كردن نديدم؛ چرا كه اجابت دعا، هميشه براى بنده، حاضر نيست. ۲

امام زين العابدين عليه السلام:هر كس پيش از آن كه بلا [و گرفتارى] بر او فرود آيد، دعا كند، در آن هنگام كه بلا بر وى نازل گردد، دعايش مستجاب مى شود و هر كس پيش تر دعا نكند و بعد، بلا بر او نازل گردد، دعايش مستجاب نمى شود.

امام زين العابدين عليه السلام:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به داوود عليه السلام وحى فرمود: «اى داوود! در روزهاى خوشى ات مرا ياد كن، تا در روزهاى رنج و ناخوشى ات، تو را پاسخ گويم».

امام زين العابدين عليه السلامـ از دعاى ايشان در هنگام سختى ها ـ: بار خدايا!. مرا از آنانى قرار ده كه در هنگام آسايش، مخلصانه تو را مى خوانند، آن سان كه درماندگان از سرِ اخلاص تو را مى خوانند، كه به راستى، تو ستوده صفات و بزرگوارى.

امام رضا عليه السلام:ابو جعفر (امام باقر) عليه السلام پيوسته مى فرمود: «مؤمن، بايد دعاكردنش در هنگام آسايش، همانند دعا كردنش در هنگام سختى باشد، نه اين كه هرگاه به او عطا شد، [در دعا كردن]سست شود. پس، از دعا كردن خسته مشو؛ چرا كه دعا، نزد خداوند عز و جل جايگاهى والا دارد».

امام صادق عليه السلام:هر كس بترسد بلايى به او برسد و قبل از آن دعا كند، خداوند عز و جلهرگز آن بلا را به او نشان نمى دهد.

امام صادق عليه السلام:دعا كردن در هنگام آسايش، نيازهاى هنگام گرفتارى را برمى آورَد.