حدیث دربارهگنهكاران در قيامت

میزان الحکمه ج ۸، ص ۲۷۵، ح ۱۴۶۲۳

امام صادق علیه‌السلام

گنهكاران در قيامت

الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في قولهِ تَعالى: «يومَ نَحشُرُ المُتَّقينَ إلَى الرَّحْمنِ وَفْدا» ـ: يُحشَرونَ عَلَى النَّجائبِ. ۱

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «روزى كه پرهيزگاران را محشور كنيم كه به پيشگاه خداى رحمان [سواره]وارد شوند» ـفرمود: سوار بر اشتران نژاده محشور مى شوند.

۱.المحاسن: 1/287/567. و النجيب: الكريم الحسيب، و ناقة نجيب و نجيبة و الجمع نجائب. (القاموس المحيط: 1/ 130).

کلیدواژه‌ها معاد گنهکاران در قیامت

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به جاى دشمنى با مردم، با نفْس خود دشمنى ورزد، خداوند او را از هراس روز قيامت ايمن دارد.

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «در آن روز، خدا پيامبر و كسانى را كه با او ايمان آورده اند فرو نگذارد و نورشان پيشاپيش و در سمت راستشان در حركت باشد» ـفرمود: هر كس در آن روز نورى داشته باشد، نجات مى يابد و هر مؤمنى براى خود نورى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدگويان و عيبجويان و سخن چينان و كسانى كه افراد بى گناه را بد نام مى كنند، خداوند آنها را به صورت سگ محشور مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس ما اهل بيت را دشمن ندارد، مگر اين كه خداوند روز قيامت او را جذامى برانگيزد.

امام باقر عليه السلام:آدمى روز قيامت، محشور مى شود در حالى كه [در دنيا] هيچ خونى نريخته است اما به اندازه شيشه حجامت، يا بيشتر، به دست او خون مى دهند و مى گويند: اين سهم تو از خون فلان كس است. عرض مى كند: پروردگارا! تو خود مى دانى كه تا [زمانى كه] جانم را ستاندى خونى نريختم! خداوند مى فرمايد: بله، اما تو از فلان كس، فلان و بهمان سخن و روايت را شنيدى و به زيان او بازگو كردى و زبان به زبان گشت تا به گوش فلان ستمگر رسيد و به سبب آن او را كشت، حال اين بهره تو از خون اوست.

امام باقر عليه السلام:تكذيب كنندگان تقديرِ خدا، از گورهاى خود به صورت بوزينه و خوك محشور مى شوند.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «گويى چهره هاى آنان را پاره اى از شب تار فرو پوشانده است» ـفرمود: ديده اى كه چون شب شود درون اتاق تاريكتر از بيرون است. چهره هاى آنان نيز به همين سان سياهى آن افزوده مى شود.

امام صادق عليه السلام:روز قيامت، در حالى كه به حساب مردم رسيدگى مى شود، مردى نزد مردى ديگر مى آيد و او را به خون آغشته مى كند. آن مرد مى گويد: اى بنده خدا! مگر با تو چه كرده ام؟ و او مى گويد: در فلان و بهمان روز، فلان سخن را عليه من گفتى، كه به سبب آن كشته شدم.