حدیث دربارهگنهكاران در قيامت

میزان الحکمه ج ۸، ص ۲۷۵، ح ۱۴۶۲۲

امام باقر علیه‌السلام

گنهكاران در قيامت

الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «يَومَ لا يُخزي اللّهُ النَّبِيَّ و الّذينَ آمَنوا مَعَهُ نورُهُم يَسعى بَينَ أيْديهِم و بِأيْمانِهِم» ۱ ـ: فَمَن كانَ لَهُ نورٌ يَومَئذٍ نَجا، و كُلُّ مُؤمِنٍ لَهُ نورٌ. ۲

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «در آن روز، خدا پيامبر و كسانى را كه با او ايمان آورده اند فرو نگذارد و نورشان پيشاپيش و در سمت راستشان در حركت باشد» ـفرمود: هر كس در آن روز نورى داشته باشد، نجات مى يابد و هر مؤمنى براى خود نورى دارد.

۱.التحريم: 8.

۲.تفسير القمّي: 2/378.

کلیدواژه‌ها معاد گنهکاران در قیامت

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به جاى دشمنى با مردم، با نفْس خود دشمنى ورزد، خداوند او را از هراس روز قيامت ايمن دارد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «روزى كه پرهيزگاران را محشور كنيم كه به پيشگاه خداى رحمان [سواره]وارد شوند» ـفرمود: سوار بر اشتران نژاده محشور مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدگويان و عيبجويان و سخن چينان و كسانى كه افراد بى گناه را بد نام مى كنند، خداوند آنها را به صورت سگ محشور مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس ما اهل بيت را دشمن ندارد، مگر اين كه خداوند روز قيامت او را جذامى برانگيزد.

امام باقر عليه السلام:آدمى روز قيامت، محشور مى شود در حالى كه [در دنيا] هيچ خونى نريخته است اما به اندازه شيشه حجامت، يا بيشتر، به دست او خون مى دهند و مى گويند: اين سهم تو از خون فلان كس است. عرض مى كند: پروردگارا! تو خود مى دانى كه تا [زمانى كه] جانم را ستاندى خونى نريختم! خداوند مى فرمايد: بله، اما تو از فلان كس، فلان و بهمان سخن و روايت را شنيدى و به زيان او بازگو كردى و زبان به زبان گشت تا به گوش فلان ستمگر رسيد و به سبب آن او را كشت، حال اين بهره تو از خون اوست.

امام باقر عليه السلام:تكذيب كنندگان تقديرِ خدا، از گورهاى خود به صورت بوزينه و خوك محشور مى شوند.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «گويى چهره هاى آنان را پاره اى از شب تار فرو پوشانده است» ـفرمود: ديده اى كه چون شب شود درون اتاق تاريكتر از بيرون است. چهره هاى آنان نيز به همين سان سياهى آن افزوده مى شود.

امام صادق عليه السلام:روز قيامت، در حالى كه به حساب مردم رسيدگى مى شود، مردى نزد مردى ديگر مى آيد و او را به خون آغشته مى كند. آن مرد مى گويد: اى بنده خدا! مگر با تو چه كرده ام؟ و او مى گويد: در فلان و بهمان روز، فلان سخن را عليه من گفتى، كه به سبب آن كشته شدم.